Lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego. Antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
Nazwa preparatu | Postać; dawka; opakowanie | Producent | Cena 100% | Cena po refundacji |
---|---|---|---|---|
Macromax
|
tabletki powlekane;
500 mg;
3 tabl.
|
Bausch Health
|
14,65 zł
|
0,00
zł
Cena po refundacji
lek wydawany bezpłatnie:
we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które nie ukończyły 18. roku życia
0,00
zł
Cena po refundacji
lek wydawany bezpłatnie:
we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które ukończyły 65. rok życia
8,42
zł
Cena po refundacji
lek wydawany za odpłatnością 50% do wysokości limitu:
we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji; dodatkowo: mukowiscydoza
|
Macromax
|
tabletki powlekane;
500 mg;
6 tabl.
|
Bausch Health
|
18,53 zł
|
|
Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2024 r.
Substancją czynną preparatu jest azytromycyna. Jest to antybiotyk z grupy makrolidów, półsyntetyczna pochodna erytromycyny. Azytromycyna opracowana została z myślą o uniknięciu niektórych wad erytromycyny. Mechanizm jej działania, wspólny dla całej grupy makrolidów, polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Odbywa się to poprzez zablokowanie bakteryjnych rybosomów, struktur komórkowych niezbędnych do syntezy białek. Zablokowanie rybosomów uniemożliwia wzrost i namnażanie się bakterii. Azytromycyna, podobnie jak inne antybiotyki z grupy antybiotyków makrolidowych, jest zaliczana do substancji o działaniu bakteriostatycznym (w pewnych warunkach działa także bakteriobójczo), o szerokim spektrum działania.
Po podaniu doustnym azytromycyna dobrze się wchłania i szybko przenika z surowicy do tkanek. Gromadzi się w fagocytach, które migrują do miejsca zakażenia, co zwiększa dystrybucję leku do tkanek objętych procesem zapalnym. Azytromycyna charakteryzuje się dużym stężeniem w zakażonych tkankach i długim okresem półtrwania, co umożliwia skrócenie czasu leczenia do 1–5 dni.
Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na azytromycynę:
• zakażenia górnych dróg oddechowych: zapalenie gardła lub migdałków, zapalenie zatok
• ostre zapalenie ucha środkowego
• zakażenia dolnych dróg oddechowych: ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, lekkie i umiarkowanie ciężkie zapalenie płuc, w tym śródmiąższowe
• zakażenia skóry i tkanek miękkich: róża, liszajec, wtórne ropne zapalenie skóry; wczesne stadium boreliozy (rumień wędrujący), leczenie trądziku pospolitego o umiarkowanym nasileniu, wyłącznie u dorosłych
• choroby przenoszone drogą płciową: niepowikłane zakażenia wywołane przez Chlamydia trachomatis.
Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu, na erytromycynę lub na inne antybiotyki makrolidowe lub ketolidowe.
Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Stosowanie antybiotyków makrolidowych (w tym preparatu) rzadko może być związane z wystąpieniem ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym reakcji mogących stanowić bezpośrednie zagrożenie życia, takich jak obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne czy ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa czy reakcja na leki z eozynofilią i objawami układowymi. Jeżeli wystąpią pierwsze zmiany skórne, należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem. W razie konieczności lekarz zaleci natychmiastowe przerwanie stosowania preparatu i wdrożenie właściwego leczenia objawowego. Niektóre z tych reakcji mogą mieć charakter nawracający i wymagać dłuższej obserwacji i leczenia.
W okresie stosowania antybiotyku mogą wystąpić zaburzenia czynności wątroby, w tym piorunujące zapalenie wątroby, prowadzące do zagrażającej życiu niewydolności wątroby. Ponadto, może wystąpić zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, martwica wątroby, niewydolność wątroby, niekiedy prowadząca do śmierci. Jeżeli w okresie leczenia wystąpią zaburzenia czynności wątroby (np. ciemne zabarwienie moczu, żółtaczka, zmęczenie i znużenie, skłonność do krwawień, świąd, bóle brzucha, brak łaknienia, nudności i wymioty), należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który zaleci badania czynności wątroby i oceni czy konieczne jest przerwanie stosowania preparatu. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z ciężką chorobą wątroby oraz u osób stosujących inne leki, mogące działać toksycznie na wątrobę (leki hepatotoksyczne).
W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek zaleca się zachowanie ostrożności, ze względu na ryzyko większego ogólnoustrojowego narażenia na antybiotyk.
Należy zachować ostrożność, ponieważ leczenie antybiotykami makrolidowymi może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG oraz zwiększać ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym zaburzeń typu torsade de pointes, stanowiących bezpośrednie zagrożenie życia. Nie można wykluczyć takiego działania preparatu, zwłaszcza u chorych z czynnikami ryzyka. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku występowania czynników ryzyka (zwłaszcza u kobiet i osób w podeszłym wieku), takich jak:
• zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), zaburzenia rytmu serca, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność serca
• zaburzenia przewodzenia impulsów w sercu
• zaburzenia elektrolitowe, takie jak np. zmniejszenie stężenia magnezu (hipomagnezemia) lub potasu (hipokaliemia)
• wydłużony odstęp QT w zapisie EKG
• występowanie w przeszłości komorowych zaburzeń rytmu serca
• przyjmowanie leków powodujących wydłużenie odstępu QT takich jak: leki przeciwarytmiczne klasy IA i III (np. chinidyna, prokainamid, dofetylid, amiodaron, sotalol), leki przeciwhistaminowe (np. terfenadyna), cisapryd, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperidol), leki przeciwdepresyjne (np. citalopram), fluorochionolony (np. lewofloksacyna, moksyfloksacyna).
Azytromycyna nie jest lekiem z wyboru w leczeniu zapalenia gardła i migdałków wywołanego przez niektóre paciorkowce (Streptococcus pyogenes) oraz w zapobieganiu ostrej gorączce reumatycznej. Azytromycyna jest skuteczna w leczeniu zakażeń gardła wywołanych przez paciorkowce, nie potwierdzono jej skuteczności w zapobieganiu ostrej gorączce reumatycznej (lekiem z wyboru jest zwykle penicylina).
W przypadku chorób przenoszonych drogą płciową, lekarz zaleci wykonanie odpowiednich badań laboratoryjnych w celu potwierdzenia lub wykluczenia równoległego zakażenia kiłą.
Stosowanie antybiotyków może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. W okresie leczenia zaleca się obserwację, czy nie występują objawy nowych zakażeń. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze (np. zakażenia drożdżakami), należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim, zagrażającym życiu przebiegu. Jego objawy kliniczne (takie jak np. wodniste stolce z krwią i śluzem, tępe, rozlane lub kolkowe bóle brzucha, gorączka, okresowe parcie na stolec) spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia składu prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit jest w takim przypadku przeciwwskazane. W razie konieczności lekarz zastosuje odpowiednie leczenie farmakologiczne. Należy zachować ostrożność ponieważ rzekomobłoniaste zapalenie jelit może wystąpić po zakończeniu stosowania antybiotyku, nawet po upływie ponad 2 miesięcy od przyjęcia antybiotyku.
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności długotrwałego stosowania azytromycyny. W przypadku występowania zakażeń nawracających należy skonsultować się z lekarzem, gdyż konieczna może być zmiana sposobu leczenia i zastosowanie innego antybiotyku, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Nie należy stosować preparatu równolegle z pochodnymi alkaloidów sporyszu (np. ergotamina), ze względu na ryzyko zatrucia sporyszem.
Stosując preparat u chorych z zaburzeniami neurologicznymi lub psychicznymi należy zachować ostrożność.
Stosowanie preparatu może być związane z zaostrzeniem objawów miastenii (choroby, charakteryzującej się nużliwością mięśni) oraz wystąpieniem nowego zespołu miastenicznego.
Preparatu nie należy stosować w leczeniu zakażonych ran pooparzeniowych.
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu w zapobieganiu lub leczeniu zakażeń wywołanych przez kompleks M. avium (MAC) u dzieci.
Zawsze należy wziąć pod uwagę lokalne informacje dotyczące występowania oporności nabytej poszczególnych gatunków drobnoustrojów chorobotwórczych.
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Preparat może jednak powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, drgawki, zaburzenia widzenia lub inne objawy, które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania urządzeń/maszyn.
Preparat ma postać tabletek powlekanych. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.
Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania.
Dorośli i dzieci o masie ciała większej niż 45 kg:
Zwykle stosuje się 500 mg 1 raz na dobę przez 3 dni.
Wczesne stadium boreliozy: w pierwszej dobie pojedyncza dawka 1000 mg, następnie 500 mg 1 raz na dobę przez 4 dni.
Trądzik pospolity o umiarkowanym nasileniu, wyłącznie u dorosłych (to wskazanie dotyczy tylko preparatu w postaci tabletek 500 mg): 500 mg 1 raz na dobę przez 3 dni, następnie 500 mg 1 raz na tydzień przez kolejnych 9 tygodni (zachowując 7. dniowe odstępy pomiędzy przyjmowanymi dawkami; w drugim tygodniu preparat należy przyjąć po 7 dniach od przyjęcia pierwszej dawki). W powyższym schemacie dawkowania stosowana jest duża dawka azytromycyny i dlatego konieczne jest monitorowanie aktywności enzymów wątrobowych przed rozpoczęciem leczenia i w czasie jego trwania. Powyższy schemat leczenia trądziku (3 dni + 9 tygodni) może być u danego pacjenta zastosowany tylko raz, gdyż nie ma badań klinicznych, których wyniki wykazałyby na bezpieczeństwo i skuteczność powtarzania tego schematu leczenia.
Zakażenia układu moczowo-płciowego wywołane przez chlamydie: jednorazowo 1000 mg.
U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawkowania, jednakże ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca w tej grupie wiekowej należy zachować szczególną ostrożność.
W przypadku łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawkowania. Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 40 ml/min).
W przypadku łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby nie ma konieczności dostosowania dawkowania. Nie należy stosować preparatu u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Sposób podawania:
Preparat przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować 1 raz na dobę, można przyjmować niezależnie od posiłku.
W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne i gdy w ocenie lekarza oczekiwane korzyści wyraźnie przeważają nad możliwym ryzykiem. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku!
Azytromycyna przenika do mleka kobiety karmiącej. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu w okresie karmienia piersią.
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Nie należy stosować preparatu z którymkolwiek z następujących leków:
• alkaloidy sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina); możliwe zatrucie alkaloidami sporyszu: skurcz naczyń, niedokrwienie kończyn i innych tkanek, w tym ośrodkowego układu nerwowego.
Ze względu na ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym zaburzeń typu torsade de pointes, stanowiących bezpośrednie zagrożenie życia, zachowania szczególnej ostrożności wymaga przyjmowanie leków powodujących wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, takich jak: leki przeciwarytmiczne klasy IA i III (np. chinidyna, prokainamid, dofetylid, amiodaron, sotalol), leki przeciwhistaminowe (np. terfenadyna), cisapryd, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperidol), leki przeciwdepresyjne (np. citalopram), fluorochionolony (np. lewofloksacyna, moksyfloksacyna).
Należy zachować ostrożność, jeżeli preparat stosowany jest z którymkolwiek z niżej wymienionych leków:
• preparaty zobojętniające sok żołądkowy mogą wpływać na wchłanianie azytromycyny (powodować zmniejszenie stężenia maksymalnego, bez wpływu na całkowitą dostępność biologiczną) i dlatego nie powinny być stosowane jednocześnie z antybiotykiem; azytromycynę należy przyjmować co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po przyjęciu leków zobojętniających sok żołądkowy;
• digoksyna i kolchicyna; preparat może powodować zwiększenie stężenia i nasilenie działań toksycznych stosowanej równolegle digoksyny i kolchicyny; u chorych stosujących równolegle digoksynę należy monitorować jej stężenie we krwi a chory powinien pozostawać pod obserwacją kliniczną;
• zydowudyna; azytromycyna może powodować zwiększenie stężenia czynnego metabolitu zydowudyny w niektórych komórkach krwi obwodowej, co może być korzystne dla chorych;
• astemizol, alfentanyl; antybiotyk może nasilać działanie tych leków;
• statyny (np. atorwastatyna); ryzyko wystąpienia rabdomiolizy, zespołu objawów związanych z rozpadem mięśni poprzecznie prążkowanych;
• cisapryd; ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i wystąpienia zaburzeń typu torsade de pointes, stanowiących bezpośrednie zagrożenie życia;
• doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny (np. warfaryna); azytromycyna może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych; w okresie stosowania antybiotyku należy regularnie kontrolować parametry krzepnięcia krwi (oznaczanie czasu protrombinowego); w razie potrzeby lekarz dostosuje dawkowanie tych leków;
• cyklosporyna; azytromycyna może nasilać toksyczność cyklosporyny; jeżeli konieczne jest jej równoległe stosowanie lekarz zaleci monitorowanie stężenia cyklosporyny we krwi i odpowiednio zmodyfikuje stosowaną dawkę;
• nelfinawir; możliwe zwiększenie stężenia azytromycyny; nie obserwowano klinicznie istotnych działań niepożądanych;
• ryfabutyna; równoległemu stosowaniu azytromycyny i ryfabutyny może towarzyszyć zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych (neutrofilów), czyli neutropenia, choć nie potwierdzono związku przyczynowego z jednoczesnym stosowaniem obu leków;
• terfenadyna; nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia interakcji;
• teofilina; należy obserwować, czy nie występują objawy świadczące o zwiększaniu się stężenia teofiliny we krwi.
Jak każdy lek, również Macromax może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Najczęściej możliwe: biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha, ból głowy, zmiany w obrazie krwi i badaniach diagnostycznych (zmniejszenie liczby limfocytów, zwiększenie liczby eozynofili, bazofili, monocytów, neutrofilów, zmniejszenie stężenia wodorowęglanów we krwi). Niezbyt często: nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami (stany zapalne błon śluzowych żołądka i jelit, gardła, zapalenie płuc, zapalenie pochwy i inne), leukopenia/neutropenia (zmniejszenie liczby leukocytów/granulocytów obojętnochłonnych czyli neutrofilów), eozynofilia, zmniejszenie łaknienia, jadłowstręt, niepokój, nerwowość, bezsenność, zawroty głowy, senność, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, zaburzenia słuchu, uczucie kołatanie serca, duszność, krwawienie z nosa, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, zapalenie żołądka, suchość w jamie ustnej, odbijanie, nadmierne wydzielanie śliny, refluks żołądkowy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, bóle mięśni, kości i stawów, zapalenie kości i stawów, ból nerek, bolesne oddawanie moczu, krwotok z dróg rodnych, zaburzenia jąder, uczucie rozbicia, gorączka, astenia, ból w klatce piersiowej, zmęczenie, obrzęki, zaburzenia parametrów czynnościowych wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia glukozy, zmiany w obrazie krwi. Rzadko zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka cholestatyczna. Częstość nieznana: rzekomobłoniaste zapalenie jelit (objawiające się biegunką), małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, agresja, niepokój, stany splątania, zaburzenia orientacji, omamy, omdlenia, drgawki, pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia czucia (niedoczulica), węch opaczny, utrata węchu, utrata smaku, szumy uszne, zaburzenia słuchu, głuchota, miastenia, wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, komorowe zaburzenia rytmu serca, zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, niedociśnienie tętnicze, zapalenie trzustki, niewydolność wątroby, żółtaczka, piorunujące zapalenie wątroby, martwica wątroby, miopatia, ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek.
Ponadto możliwe reakcje nadwrażliwości, w tym: pokrzywka, wykwity skórne, wysypka, świąd, nadwrażliwość na światło, suchość skóry, nadmierna potliwość. Może wystąpić obrzęk naczynioruchowy (możliwy utrudniający oddychanie obrzęk ust, języka, gardła i krtani), reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny a także, ciężkie reakcje skórne takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi, ostra uogólniona osutka krostkowa. Jeżeli wystąpią pierwsze objawy którejkolwiek z powyższych reakcji nadwrażliwości, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.
Azibiot (tabletki powlekane) Azimycin (tabletki powlekane) Azithromycin Aurovitas (tabletki powlekane) Azithromycin Genoptim (tabletki powlekane) Azithromycin Krka (tabletki powlekane) AzitroLEK (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej) AzitroLEK (tabletki powlekane) AzitroLEK 250 (tabletki powlekane) AzitroLEK 500 (tabletki powlekane) Azitrox 500 (tabletki powlekane) Azycyna (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) Azycyna (tabletki powlekane) Azyter (krople do oczu, roztwór) Nobaxin (tabletki powlekane) Sumamed (kapsułki twarde) Sumamed (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej) Sumamed (tabl. do sporz. zaw. doustnej) Sumamed (tabletki powlekane) Sumamed forte (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej)
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł