Lek stosowany w leczeniu nowotworów.
Nazwa preparatu | Postać; dawka; opakowanie | Producent | Cena 100% | Cena po refundacji |
---|---|---|---|---|
Imatinib Accord
|
tabletki powlekane;
100 mg;
60 tabl.
|
Accord Healthcare
|
b/d
|
|
Imatinib Accord
|
tabletki powlekane;
400 mg;
30 tabl.
|
Accord Healthcare
|
b/d
|
|
Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2024 r.
Substancją czynną preparatu jest imatynib, lek przeciwnowotworowy z grupy inhibitorów kinaz białkowych. Kinazy białkowe są to enzymy, które fosforylują inne białka w komórce i w ten sposób regulują ich aktywność. W komórkach prawidłowych aktywność kinaz białkowych jest ściśle regulowana, natomiast w komórkach nowotworowych często wymyka się spod kontroli i jest nadmierna. Powoduje to zaburzenia funkcjonowania wielu szlaków komórkowych, a w konsekwencji prowadzi do nasilenia podziałów komórkowych i niekontrolowanego rozrostu nowotworu. Zahamowanie, czyli inhibicja nadmiernej aktywności kinaz białkowych jest celem terapeutycznym omawianej grupy leków przeciwnowotworowych.
Imatynib hamuje aktywność wielu kinaz białkowych związanych z procesem nowotworowym, w tym aktywność kinazy tyrozynowej BCR-ABL w komórkach białaczkowych zawierających tzw. chromosom Philadelphia (nieprawidłowy chromosom odpowiedzialny za nasiloną syntezę kinazy BCR-ABL). Imatynib hamuje także aktywność kinazy białkowej KIT, receptorowej kinazy białkowej dla czynnika wzrostu pochodzenia płytkowego PDGF i innych. Zahamowanie aktywności tych kinaz przez imatynib prowadzi do zahamowania podziałów komórkowych i do apoptotycznej śmierci komórki nowotworowej.
Preparat jest wskazany w leczeniu:
• dorosłych i dzieci z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (CML) z chromosomem Philadelphia (Ph+) niekwalifikujących się do przeszczepienia szpiku
• dorosłych i dzieci z przewlekłą białaczką szpikową z chromosomem Philadelphia (Ph+ CML) w fazie przewlekłej, gdy leczenie interferonem alfa jest nieskuteczne lub w fazie akceleracji choroby albo w fazie przełomu blastycznego
• dorosłych i dzieci z nowo rozpoznaną ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) w skojarzeniu z chemioterapią
• dorosłych z nawracającą lub oporną na leczenie ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) w monoterapii
• dorosłych z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (MDS/MPD) związanymi z rearanżacją genu receptora płytkopochodnego czynnika wzrostu (PDGFR)
• dorosłych z zaawansowanym zespołem hipereozynofilowym (HES) i/lub przewlekłą białaczką eozynofilową (CEL) z genem FIP1L1-PDGFRA
• dorosłych z nieoperacyjnymi i/lub z przerzutami, Kit dodatnimi nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST)
• dorosłych z istotnym ryzykiem nawrotu po usunięciu Kit dodatnich nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) w leczeniu adiuwantowym; chorzy z małym ryzykiem nawrotu nie powinni otrzymywać leczenia adiuwantowego
• dorosłych z nieoperacyjnymi guzowatymi włókniakomięsakami skóry oraz dorosłych z nawracającymi i/lub z przerzutami włokniakomięsakami skóry, którzy nie kwalifikują się do zabiegu chirurgicznego.
Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią.
Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzenie określonych badań kontrolnych.
Leczenie może być prowadzone wyłącznie pod nadzorem lekarza onkologa, posiadającego doświadczenie w leczeniu nowotworów.
W przypadku stosowania imatynibu równolegle z innymi lekami istnieje ryzyko wystąpienia interakcji; zobacz akapit dotyczący interakcji poniżej (Czy mogę stosować równolegle inne leki?).
Należy unikać równoległego stosowania preparatów, które silnie zwiększają aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (zobacz: interakcje preparatu z innymi lekami), ponieważ mogą one powodować zmniejszenie stężenia imatynibu we krwi i zmniejszenie skuteczności leczenia.
Należy zachować ostrożność u chorych po usunięciu tarczycy, przyjmujących zastępczo lewotyroksynę ze względu na ryzyko wystąpienia niedoczynności tarczycy; lekarz zaleci ścisłą kontrolę stężenia hormonu tyreotropowego (TSH).
Należy zachować ostrożność w przypadku występowania zaburzeń czynności wątroby i monitorować aktywność enzymów wątrobowych oraz obraz krwi obwodowej. Zaburzenia czynności wątroby mogą zwiększać narażenie na imatynib. Stosowanie preparatu może być związane z ryzykiem uszkodzenia wątroby, w tym niewydolności i martwicy wątroby. Szczególne ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych dotyczących wątroby istnieje w przypadku stosowania imatynibu w skojarzeniu z chemioterapią w dużych dawkach. Jeżeli stosowany jest taki schemat leczenia, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i ścisłe monitorowanie czynności wątroby.
Preparat może powodować zatrzymanie (retencję) płynów, w tym wysięk do opłucnej (powodujący duszność, suchy kaszel), wysięk do osierdzia, obrzęki, wodobrzusze i obrzęk płuc. Należy kontrolować masę ciała. Jeżeli wystąpi zwiększenie masy ciała, należy skonsultować się z lekarzem, który zweryfikuje czy nie nastąpiło zatrzymanie płynów i w razie potrzeby zaleci leczenie wspomagające. Zwiększone ryzyko zatrzymania płynów dotyczy szczególnie osób w podeszłym wieku oraz osób z zaburzeniami czynności serca.
Chorzy z chorobami serca, z niewydolnością serca lub czynnikami ryzyka jej wystąpienia oraz chorzy z zaburzeniami czynności nerek powinni pozostawać pod szczególną kontrolą lekarza.
U chorych z zespołem hipereozynofilowym (HES) i zajęciem serca, sporadycznie może wystąpić wstrząs kardiogenny i zaburzenia funkcji lewej komory. Ponieważ imatynib może powodować zaburzenia czynności serca, lekarz rozważy stosunek korzyści do ryzyka związanego z leczeniem u wszystkich chorych z HES lub z dużym stężeniem granulocytów kwasochłonnych (eozynofilów) w przebiegu innych zespołów i białaczek. W niektórych przypadkach konieczna jest konsultacja kardiologiczna oraz przeprowadzenie odpowiednich badań serca i krwi (EKG, stężenie troponiny w surowicy krwi). W razie potrzeby lekarz zaleci dalszą obserwację kardiologiczną oraz profilaktyczne zastosowanie steroidów na początku leczenia imatynibem.
U chorych z nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) może wystąpić krwawienie z przewodu pokarmowego lub krwawienie wewnątrz guza. Lekarz zaleci odpowiednie monitorowanie. U chorych z CML, ALL może wystąpić poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka (tzw. żołądek arbuzowaty), co może także stanowić przyczynę krwawienia i wymagać przerwania leczenia z zastosowaniem imatynibu.
Rzadko może wystąpić zespół rozpadu guza, niekiedy zakończony zgonem. Odpowiednie nawodnienie oraz leczenie zmniejszające zwiększone stężenia kwasu moczowego powinno stanowić element profilaktyki przed rozpoczęciem leczenia imatynibem.
Przed rozpoczęciem stosowania preparatu należy wykonać badania pod kątem zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV). W przypadku dodatniego wyniku badania należy skonsultować się ze specjalistą chorób wątroby. U chorych będących nosicielami wirusa, stosowanie imatynibu może prowadzić do reaktywacji zapalenia wątroby, w tym ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, co może prowadzić do zgonu. Nosiciele wirusa HBV powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją, czy nie występują u nich objawy aktywnego zakażenia wirusem HBV w trakcie całego okresu stosowania imatynibu oraz przez kilka miesięcy po jego zakończeniu.
Stosowanie imatynibu może powodować wystąpienie reakcji fototoksycznych. Należy unikać bezpośredniej ekspozycji na światło słoneczne i stosować środki ochronne, takie jak odpowiednia odzież oraz filtry o wysokim wskaźniku ochrony przeciwsłonecznej (SPF).
W okresie leczenia możliwe jest wystąpienie mikroangiopatii zakrzepowej, w tym zakrzepowej plamicy małopłytkowej i zespołu hemolityczno-mocznicowego, czasami prowadzących do niewydolności nerek lub zgonu. Mikroangiopatia zakrzepowa wymaga przerwania stosowania preparatu i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Objawy mikroangiopatii zakrzepowej mogą m. in. obejmować: niedokrwistość hemolityczną, małopłytkowość, zmęczenie, zmienne objawy neurologiczne, zaburzenia czynności nerek oraz gorączkę.
Podczas leczenia lekarz zaleci regularne badania krwi, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia hamowania czynności szpiku kostnego. U chorych na białaczkę CML, szczególnie w fazie akceleracji lub w fazie przełomu blastycznego, może wystąpić neutropenia (zmniejszenie liczby neutrofilów) i małopłytkowość. W razie konieczności lekarz zaleci zmniejszenie dawek lub czasowe przerwanie stosowania preparatu.
W okresie leczenia należy regularnie kontrolować czynność wątroby (aktywność enzymów wątrobowych, stężenie bilirubiny we krwi) oraz czynność nerek.
Długotrwałe stosowanie imatynibu może być związane z pogorszeniem czynności nerek.
U chorych z zaburzeniami czynności nerek leczenie powinno być rozpoczynane z zastosowaniem minimalnej dawki początkowej imatynibu, ponieważ całkowity wpływ imatynibu na organizm wydaje się być większy, niż u chorych z prawidłową czynnością nerek. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek konieczne jest zachowanie ostrożności. W przypadku nietolerancji, lekarz zaleci zmniejszenie dawki.
Stosowanie imatynibu u dzieci i młodzieży może być związane z opóźnieniem wzrostu; w tej grupie wiekowej zalecane jest ścisłe monitorowanie wzrostu w okresie przyjmowania preparatu.
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może powodować zawroty głowy, zaburzenia widzenia, senność i inne działania niepożądane, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Należy zachować ostrożność.
Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.
Leczenie powinno być rozpoczynane przez doświadczonego onkologa. Lekarz indywidualnie ustali dawkowanie, w zależności od wskazania i sytuacji klinicznej.
Dorośli:
w zależności od wskazania 400–800 mg na dobę, jedynie w zespole hipereozynofilowym i/lub przewlekłej białaczce eozynofilowej (HES/CEL) 100–400 mg na dobę; lek należy przyjmować 1 raz na dobę (dawki do 600 mg na dobę) lub w 2 dawkach podzielonych (dawka 800 mg na dobę).
Dzieci:
w zależności od wskazania 340–570 mg/m2 powierzchni ciała; nie należy stosować całkowitej dawki dobowej większej niż 800 mg w leczeniu dzieci z CML, ani większej niż 600 mg w leczeniu dzieci z Ph+ ALL; stosować 1 raz na dobę lub w 2 dawkach podzielonych.
Nie ma danych dotyczących stosowania preparatu u dzieci z CML do ukończenia 2. roku życia oraz u dzieci z Ph+ ALL do ukończenia 1. roku życia.
Szczególne grupy chorych:
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych o znacznym nasileniu, lekarz zmniejszy dawkę lub zaleci zaprzestanie stosowania preparatu. Po ustąpieniu działań niepożądanych, leczenie zwykle może być kontynuowane.
U chorych w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania.
Należy zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, a leczenie powinno być rozpoczynane z zastosowaniem minimalnej dawki początkowej (400 mg na dobę). W razie nietolerancji lekarz zmniejszy dawkę.
W przypadku wystąpienia zaburzeń czynności nerek lub wątroby, lekarz zaleci zmniejszenie dawkowania lub całkowite przerwanie leczenia.
Sposób podawania:
Preparat należy przyjmować podczas posiłku, popijając dużą szklanką wody, w celu zmniejszenia ryzyka podrażnienia przewodu pokarmowego. W przypadku osób, które nie są w stanie połknąć tabletki, można ją rozpuścić w płynie (można użyć wody niegazowanej lub soku jabłkowego). W tym celu, pojedynczą dawkę leku należy umieścić w odpowiedniej objętości płynu (tabletkę 100 mg w około 50 ml płynu, a tabletkę 400 mg w około 200 ml płynu) i mieszać łyżeczką do uzyskania zawiesiny. Zawiesinę należy przyjmować natychmiast po całkowitym rozpadzie tabletki.
W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Preparatu nie wolno stosować w ciąży (z wyjątkiem przypadku, gdy lekarz uzna leczenie za bezwzględnie konieczne). Preparat stosowany w okresie ciąży może działać toksycznie na płód i może powodować wystąpienie wad wrodzonych u nowonarodzonych dzieci.
Osoby stosujące imatynib (zarówno mężczyźni jak i kobiety) powinny skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej metody zapobiegania ciąży w okresie leczenia i przez co najmniej 15 dni po zakończeniu stosowania preparatu.
Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią. Ponadto, nie należy karmić piersią przez co najmniej 15 dni po zakończeniu stosowania preparatu.
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Imatynib jest metabolizowany przede wszystkim z udziałem izoenzymu 3A4 cytochromu P450 i dlatego preparaty hamujące aktywność tego izoenzymu (takie jak np. ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol, indynawir, lopinawir, rytonawir, rsakwinawir, telaprewir, nelfinawir, boceprewir, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna) mogą zwiększać stężenie imatynibu we krwi i zwiększać narażenie (ekspozycję) na imatynib; należy zachować ostrożność podczas równoległego stosowania tych leków i imatynibu.
Leki zwiększające aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (takie jak np. ryfampicyna, deksametazon, fenytoina, karbamazepina, okskarbazepina, fosfenytoina, fenobarbital, prymidon, preparaty zawierające ziele dziurawca) mogą zmniejszać stężenie imatynibu we krwi i zmniejszać skuteczność jego działania; nie zaleca się równoległego stosowania tych leków i imatynibu.
Imatynib może hamować aktywność izoenzymu 3A4 i może wpływać na stężenie i skuteczność działania innych leków metabolizowanych z udziałem tego izoenzymu, w tym m. in.: statyny (np. simwastatyna), cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus, ergotamina, diergotamina, fentanyl, alfentanyl, terfenadyna, bortezomib, docetaksel, chinidyna, triazolobenzodiazepina, blokery kanału wapniowego z grupy dihydropirydyny (np. amlodypina); należy zachować ostrożność.
Ze stosowaniem imatynibu związane jest zwiększone ryzyko krwawienia. Jeżeli wymagane jest leczenie przeciwzakrzepowe, zalecane jest stosowanie heparyny zamiast pochodnych kumaryny (np. warfaryna).
Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania metoprololu lub innych leków metabolizowanych z udziałem izoenzymu 2D6; imatynib może zwiększać stężenie metoprololu i ekspozycję na ten lek i może być konieczne monitorowanie kliniczne.
Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania dużych dawek imatynibu i paracetamolu.
Należy zachować ostrożność u chorych po usunięciu tarczycy przyjmujących lewotyroksynę; u tych chorych imatynib może zmniejszyć skuteczność działania lewotyroksyny i spowodować wystąpienie objawów niedoczynności tarczycy.
Możliwe są interakcje preparatu z lekami stosowanymi w chemioterapii, co może skutkować nasileniem działań niepożądanych, takich jak hepatotoksyczność, mielosupresja (zahamowanie czynności szpiku kostnego) i inne; należy zachować ostrożność. Równoległe przyjmowanie imatynibu z asparaginazą (lek stosowany w leczeniu białaczek) może wiązać się z nasileniem toksycznego działania na wątrobę.
Jak każdy lek, również Imatinib Accord może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Częstość występowania niektórych działań niepożądanych różni się w zależności od wskazania. Różnice dotyczą głównie ryzyka wystąpienia zahamowania czynności szpiku (mielosupresji), ryzyka krwawienia z przewodu pokarmowego (niekiedy ciężkiego i zakończone zgonem) oraz ryzyka przemijających zaburzeń czynności wątroby w leczeniu skojarzonym z chemioterapią w dużych dawkach.
Bardzo często: neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów]), małopłytkowość, niedokrwistość, bóle głowy, nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, bóle brzucha, zwiększenie masy ciała, obrzęk wokół oczu, obrzęki, zapalenie skóry, wysypka, skurcze mięśni, bóle stawów, mięśni i kości, zmęczenie, zatrzymanie płynów (obejmujące objawy takie jak: wysięk opłucnowy, wodobrzusze, obrzęk płuc, gwałtowne zwiększenie masy ciała, obrzęki powierzchniowe; niektóre z wymienionych działań niepożądanych związanych z zatrzymaniem płynów mogą być poważne i stanowić bezpośrednie zagrożenie dla życia).
Często: zaburzenie hematologiczne określane jako pancytopenia (zmniejszenie liczby wszystkich elementów morfotycznych krwi), neutropenia z gorączką, bezsenność, zawroty głowy, zaburzenia czuciowe (parestezje), zaburzenia smaku, niedoczulica, obrzęk powiek, nasilone łzawienie, krwotok podspojówkowy, zapalenie spojówek, suchość oka, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, krwotok, duszność, krwawienie z nosa, kaszel, wzdęcia, refluks żołądkowo-przełykowy, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie żołądka, jadłowstręt, zmniejszenie masy ciała, świąd, obrzęk twarzy, wysuszenie skóry, rumień, łysienie, poty nocne, nadwrażliwość na światło, obrzęk stawów, gorączka, osłabienie, obrzęk tkanki podskórnej, dreszcze, sztywność mięśni, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
Niezbyt często: zapalenie płuc, zapalenie zatok, zakażenie/zapalenie górnych dróg oddechowych, ból gardła i krtani, zapalenie gardła, zakażenie wirusem Herpes, zakażenia przewodu pokarmowego lub moczowego, posocznica, powiększenie węzłów chłonnych, eozynofilia, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zmniejszenie stężenia potasu we krwi (hipokaliemia), zmniejszenie stężenia sodu we krwi (hiponatremia), zwiększenie stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemia), odwodnienie, zwiększone wydalanie kwasu moczowego z moczem, dna moczanowa, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, depresja, lęk, osłabienie libido, migrena, senność, omdlenia, neuropatia obwodowa, zaburzenia pamięci, krwotok mózgowy, drżenia, zespół niespokojnych nóg, podrażnienie i ból oka, krwotoki w obrębie oka, obrzęk oczodołu, obrzęk plamki żółtej, zapalenie powiek, zawroty głowy, szumy uszne, utrata słuchu, kołatania serca, zastoinowa niewydolność serca, obrzęk płuc, nadciśnienie/niedociśnienie tętnicze, zespół Raynauda, krwiak, wysięk opłucnowy, krwawienia z przewodu pokarmowego (krwawe wymioty, smoliste stolce), zapalenie przełyku, zapalenie i/lub owrzodzenie jamy ustnej, wodobrzusze, wrzód żołądka, dysfagia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, żółtaczka, wysypka, siniaki, nasilone pocenie, pokrzywka, wylew krwawy podskórny, tendencja do występowania siniaków, odbarwienie skóry, złuszczające zapalenie skóry, zaburzenia pigmentacji skóry, zapalenie tkanki tłuszczowej, owrzodzenia skóry, zmiany pęcherzowe, zmiany dotyczące paznokci, łuszczyca, plamica, sztywność stawów i mięśni, martwica kości, ból nerki, ostra niewydolność nerek, krwiomocz, częste oddawanie moczu, zaburzenia miesiączkowania, ginekomastia, zaburzenia seksualne, obrzęk moszny, ból klatki piersiowej, złe samopoczucie, zwiększenie aktywności niektórych enzymów (dehydrogenazy mleczanowej, fosfatazy alkalicznej, fosfokinazy kreatynowej), zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi.
Rzadko: zakażenia grzybicze, zespół rozpadu guza, niedokrwistość hemolityczna, mikroangiopatia zakrzepowa, zmniejszenie stężenia magnezu we krwi (hipomagnezemia), zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia), stany splątania, zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego, drgawki, zapalenie nerwu wzrokowego, zaćma, jaskra, tarcza zastoinowa, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie serca, zawał serca, migotanie przedsionków, dławica piersiowa, wysięk osierdziowy, zwłóknienie płuc, nadciśnienie płucne, krwotok płucny, zapalenie opłucnej, zapalenie okrężnicy, niedrożność jelit, stan zapalny jelita grubego, niewydolność wątroby, martwica wątroby, ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta), wysypka pęcherzowa, obrzęk naczynioruchowy, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy, zapalenie naczyń, ostra uogólniona osutka krostkowa), zespół objawów związanych z uszkodzeniem tkanki mięśni poprzecznie prążkowanych (rabdomioliza), osłabienie mięśni, zapalenie stawów, krwotoczna torbiel jajnika.
Z częstością, która nie została określona: reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B (może prowadzić do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby i w konsekwencji do zgonu), krwawienie z guza, martwica guza, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk mózgu, krwotok do ciała szklistego w gałce ocznej, zapalenie osierdzia, tamponada serca, zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, ostra niewydolność oddechowa, choroba śródmiąższowa płuc, perforacja przewodu pokarmowego, zapalenie uchyłka, poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej (tzw. żołądek arbuzowaty), zespół ręka-stopa, liszaj płaski, rogowacenie liszajowate, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), pseudoporfiria, opóźnienie wzrostu u dzieci, przewlekła niewydolność nerek.
Glivec (tabletki powlekane) Imatinib Teva (tabletki powlekane) Meaxin (tabletki powlekane) Nibix (kapsułki twarde)
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł