Lek przeciwcukrzycowy z grupy analogów glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1).
Nazwa preparatu | Postać; dawka; opakowanie | Producent | Cena 100% | Cena po refundacji |
---|---|---|---|---|
Bydureon
|
proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu;
2 mg;
4 wstrzykiwacze
|
AstraZeneca
|
525,00 zł
|
|
Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2024 r.
Substancją czynną preparatu jest eksenatyd, lek peptydowy aktywujący receptor GLP-1. Receptor ten jest docelowym receptorem dla jednego z endogennych hormonów inkretynowych, tj. glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1). Hormony inkretynowe to cząsteczki peptydowe produkowane przez komórki jelita cienkiego w odpowiedzi na glukozę. GLP-1 wykazuje wielokierunkowe działanie. Powoduje zwiększenie poposiłkowego wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki i reguluje wydzielanie glukagonu, co poprawia kontrolę glikemii poprzez zmniejszenie stężenia glukozy we krwi na czczo oraz po posiłku. GLP-1 jest też fizjologicznym regulatorem łaknienia oraz czynności układu sercowo-naczyniowego.
Eksenatyd wiąże się z receptorem GLP-1 i powoduje jego aktywację. Efekt jego działania jest analogiczny do efektów działania GLP-1. Eksenatyd, podobnie jak GLP-1, zwiększa wydzielanie insuliny przez komórki beta trzustki w sposób zależny od stężenia glukozy. Kiedy stężenie glukozy we krwi jest duże, następuje stymulacja wydzielania insuliny, a gdy stężenie glukozy zmniejsza się, wydzielanie insuliny jest hamowane. Regulacji podlega także wydzielanie glukagonu. Eksenatyd nie zaburza prawidłowej odpowiedzi glukagonu na hipoglikemię.
Eksenatyd opóźnia także opróżnianie żołądka i w ten sposób może wpływać na zmniejszenie szybkości wchłaniania glukozy. Eksenatyd stosowany jest w celu poprawy kontroli glikemii poprzez zmniejszenie stężenia glukozy we krwi na czczo i po posiłku w przebiegu cukrzycy typu 2 (dawniej stosowano termin „cukrzyca insulinoniezależna”). Eksenatyd wpływa także na kontrolę spożycia pokarmu i na odczuwanie łaknienia, zwiększa uczucie sytości i zmniejsza uczucie głodu.
Eksenatyd w preparacie o przedłużonym uwalnianiu dostosowany jest do podawania 1 raz na tydzień we wstrzyknięciach podskórnych. Stężenie w stanie stacjonarnym ustala się po 8 tygodniach podawania leku 1 raz na tydzień. Eksenatyd jest metabolizowany na drodze proteolizy. Wydalany jest głównie przez nerki. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u chorych ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych dializom nie zaleca się stosowania preparatu.
Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii, w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, w tym insuliną bazową, gdy stosowanie tych leków razem z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie wystarcza do zapewnienia odpowiedniej kontroli glikemii.
Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Nie podawać dożylnie ani domięśniowo.
Stosowanie preparatu u kobiet w ciąży oraz u kobiet karmiących piersią jest przeciwwskazane.
Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Nie należy stosować preparatu u chorych na cukrzycę typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej w przebiegu cukrzycy.
Preparat nie może być stosowany zamiast insuliny (jako zamiennik insuliny). Gwałtowne przerwanie podawania lub zmniejszenie dawki insuliny po rozpoczęciu stosowania preparatu może spowodować wystąpienie kwasicy ketonowej.
Preparat jest przeznaczony do wstrzyknięć podskórnych. Nie wolno stosować preparatu dożylnie ani domięśniowo.
Nie zaleca się stosowania preparatu u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min) lub ze schyłkową niewydolnością nerek, poddawanych dializom.
W okresie stosowania preparatu mogą wystąpić zaburzenia czynności nerek, w tym pogorszenie przewlekłej niewydolności nerek. Może to także być m. in. związane z równoległym przyjmowaniem innych leków (np. niesteroidowych leków przeciwzapalnych, leków przeciwnadciśnieniowych czy leków moczopędnych) i/ lub z niewłaściwym nawodnieniem.
Preparat często powoduje działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty i biegunkę, które mogą prowadzić do odwodnienia. Należy zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności nerek, ponieważ odwodnienie może spowodować pogorszenie czynności nerek. Należy zapobiegać wystąpieniu odwodnienia związanego z działaniami niepożądanymi ze strony przewodu pokarmowego (wymioty, biegunki).
Nie ma danych dotyczących stosowania preparatu u osób z ciężkimi chorobami układu pokarmowego, w tym z gastroparezą, dlatego nie zaleca się stosowania preparatu w tej grupie chorych.
Wśród działań niepożądanych preparatu może wystąpić ostre zapalenie trzustki, które wymaga zaprzestania stosowania preparatu i bardzo rzadko może prowadzić do zgonu. Jeżeli wystąpi uporczywy, silny ból brzucha, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, ponieważ objawy te mogą świadczyć o wystąpieniu ostrego zapalenia trzustki. Jeżeli wystąpi zapalenie trzustki, należy przerwać stosowanie preparatu (po wcześniejszej konsultacji z lekarzem) i nie należy ponownie rozpoczynać jego stosowania. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych, u których kiedykolwiek wystąpiło zapalenie trzustki.
Równoległe stosowanie preparatu (eksenatyd o przedłużonym uwalnianiu) i eksenatydu o natychmiastowym uwalnianiu nie było badane i nie jest zalecane.
W przypadku stosowania preparatu u chorych przyjmujących warfarynę zaleca się częste monitorowanie parametru INR (znormalizowany współczynnik charakteryzujący proces krzepnięcia krwi), ponieważ możliwe jest zwiększenie jego wartości, niekiedy z towarzyszącym krwawieniem.
Jeżeli preparat stosowany jest w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika, może wystąpić hipoglikemia. Aby zmniejszyć ryzyko hipoglikemii, konieczne może być zmniejszenie stosowanej dawki pochodnej sulfonylomocznika; należy przy tym ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Ryzyko hipoglikemii jest dodatkowo zwiększone u chorych z zaburzeniami czynności nerek.
U niektórych osób może wystąpić nagła utrata masy ciała, która może być szkodliwa dla zdrowia. Jeżeli wystąpi szybka utrata masy ciała, należy skonsultować się z lekarzem, który zaleci odpowiednie badania i środki ostrożności (ryzyko kamicy żółciowej).
Preparat charakteryzuje się przedłużonym uwalnianiem eksenatydu, dlatego należy wziąć pod uwagę, że po przerwaniu stosowania preparatu stężenie eksenatydu zmniejsza się powoli i jeszcze przez 10 tygodni może utrzymywać się jego działanie oraz objawy niepożądane. Należy o tym pamiętać podczas dostosowywania dawki innych leków przeciwcukrzycowych (w tym rozpoczynania ich stosowania).
Nie ma danych dotyczących stosowania preparatu w skojarzeniu z inhibitorami dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), pochodnymi fenyloalaniny (meglitynidami), inhibitorami alfa-glukozydazy ani z innymi lekami z grupy analogów glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1).
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
• preparat zawiera mniej niż 23 mg sodu na dawkę, co oznacza, że preparat uznaje się za „wolny od sodu”.
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie stwierdzono istotnego wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.
Należy jednak wziąć pod uwagę, że preparat może powodować wystąpienie hipoglikemii, jeżeli stosowany jest w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika. Należy zapobiegać możliwości wystąpienia hipoglikemii. W przypadku wystąpienia hipoglikemii sprawność psychofizyczna, w tym szybkość reakcji może być zaburzona. Może to stanowić zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń/maszyn.
Preparat ma postać proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu; przeznaczony jest do podawania podskórnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli: 2 mg 1 raz na tydzień.
Jeżeli dotychczas stosowany był preparat (eksenatyd) o natychmiastowym uwalnianiu, po zmianie na preparat o przedłużonym uwalnianiu, może wystąpić przejściowe zwiększenie stężenia glukozy we krwi.
Jeżeli stosowane są inne leki przeciwcukrzycowe, lekarz określi czy po rozpoczęciu stosowania preparatu potrzebne jest dostosowanie ich dawkowania.
Jeżeli preparat stosowany jest w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia hipoglikemii, konieczne może być zmniejszenie stosowanej dawki pochodnej sulfonylomocznika. Samodzielne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi może być konieczne w celu dostosowania dawki pochodnej sulfonylomocznika oraz insuliny, zwłaszcza gdy po rozpoczęciu stosowania preparatu dawka insuliny została zmniejszona. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki insuliny.
Szczególne grupy chorych:
Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u chorych w podeszłym wieku (po 65. roku życia). Należy jednak wziąć pod uwagę możliwe zaburzenia czynności nerek w tej grupie chorych.
U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawkowania. U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min) lub ze schyłkową niewydolnością nerek nie zaleca się stosowania preparatu.
U chorych z zaburzeniami czynności wątroby nie ma konieczności dostosowania dawkowania.
Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży do ukończenia 18. roku życia.
Sposób podawania:
Podawać wyłącznie podskórnie (w udo, brzuch lub ramię). Nie wolno stosować preparatu dożylnie ani domięśniowo. Preparat należy przyjmować 1 raz na tydzień, tego samego dnia w każdym tygodniu, o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłku. Należy uważnie przestrzegać instrukcji użytkowania dołączonej do opakowania.
Sposób przygotowania zawiesiny do wstrzykiwań – zobacz zarejestrowane materiały producenta.
W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży oraz u kobiet w okresie karmienia piersią.
W przypadku planowania ciąży lub zajścia w ciążę należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia dawkowania leków przeciwcukrzycowych. Ze względu na długi okres półtrwania eksenatydu, należy zaprzestać jego stosowania co najmniej 3 miesiące przed planowaną ciążą.
Kobiety w wieku rozrodczym stosujące preparat powinny skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej metody zapobiegania ciąży w okresie leczenia.
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W okresie stosowania preparatu przyjmowanie jakichkolwiek innych leków może mieć miejsce tylko za zgodą lekarza lub na jego zalecenie.
Preparat stosowany w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika może zwiększać ryzyko hipoglikemii (w tym ciężkiej hipoglikemii). Lekarz może zalecić odpowiednie zmniejszenie dawki pochodnej sulfonylomocznika oraz regularną kontrolę stężenia glukozy we krwi. Nie wolno zmieniać dawkowania leków bez zalecenia lekarza.
Preparat powoduje znikome opóźnienie w opróżnianiu żołądka i uważa się, że nie ma to wpływu na wchłanianie leków przyjmowanych doustnie.
W przypadku stosowania preparatu u chorych przyjmujących warfarynę lub inne pochodne kumaryny zaleca się częste monitorowanie parametru INR (znormalizowany współczynnik charakteryzujący proces krzepnięcia krwi). W przypadku równoległego stosowania warfaryny zaobserwowano zwiększenie INR.
W przypadku równoległego stosowania preparatu i statyn nie ma konieczności dostosowywania dawki statyn (np. lowastatyna), należy jednak kontrolować profil lipidów.
W przypadku równoległego stosowania eksenatydu i digoksyny oraz lizynoprylu stężenie maksymalne ww. leków nie uległo zmianie, obserwowano jednak wpływ na szybkość ich wchłaniania.
Nie jest konieczne dostosowanie dawki doustnych środków antykoncepcyjnych.
Jak każdy lek, również Bydureon może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Bardzo często działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego: nudności i biegunka.
Hipoglikemia objawowa podczas stosowania preparatu w skojarzeniu z insuliną występuje często, a w przypadku stosowania w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika – bardzo często.
Często: zmniejszenie apetytu, wymioty, niestrawność, ból brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy, wzdęcia, zaparcia, oddawanie gazów, bóle głowy, zawroty głowy, świąd, pokrzywka, świąd i/lub rumień w miejscu wstrzyknięcia, uczucie przemęczenia i osłabienie.
Niezbyt często: odwodnienie, zaburzenia smaku, senność, niedrożność jelit, ostre zapalenie trzustki, odbijanie (ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu), nadmierne pocenie się, łysienie, zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek, pogorszenie przewlekłej niewydolności nerek, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi),wysypka w miejscu wstrzyknięcia.
Rzadko: uczucie roztrzęsienia, reakcje anafilaktyczne (w tym obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny).
Z nieznaną częstotliwością: wysypka, obrzęk naczynioruchowy, ropnie i zapalenie tkanki podskórnej w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie współczynnika INR (znormalizowany współczynnik charakteryzujący krzepnięcie krwi), zwiększenie częstotliwości rytmu serca, nagła utrata masy ciała.
Preparat (podobnie jak inne leki o charakterze peptydów lub białek) może mieć działanie immunogenne i może powodować wytworzenie przeciwciał przeciwko eksenatydowi.
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł