Lek przeciwpłytkowy, hamuje agregację płytek krwi.
Nazwa preparatu | Postać; dawka; opakowanie | Producent | Cena 100% | Cena po refundacji |
---|---|---|---|---|
Pegorel
|
tabletki powlekane;
75 mg;
28 tabl.
|
S-LAB
|
22,95 zł
|
0,00
zł
Cena po refundacji
lek wydawany bezpłatnie:
we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które ukończyły 65. rok życia
6,89
zł
Cena po refundacji
lek wydawany za odpłatnością 30% do wysokości limitu:
we wskazaniach: miażdżyca objawowa naczyń wieńcowych leczona stentami metalowymi (do 6 tygodni od implantacji stentu) lub stentami antyrestenotycznymi uwalniającymi leki (do 12 miesięcy od implantacji stentu) w celu zapobiegania zakrzepom, stan po zawale mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST do 12 miesięcy stosowania, stan po zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST do 30 dni stosowania
|
Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2024 r.
Substancją czynną preparatu jest klopidogrel, pochodna tienopirydyny, inhibitor agregacji płytek krwi indukowanej przez nukleotyd ADP. Agregacja płytek krwi jest jednym z etapów fizjologicznego procesu krzepnięcia krwi. Jednakże, procesy formowania zakrzepów patologicznych mogą prowadzić do zawału serca, udaru i zakrzepicy naczyń obwodowych. Aby zapobiegać tym zdarzeniom, stosuje się leki hamujące agregację płytek krwi. Klopidogrel jest prolekiem, tzn. nie wykazuje działania farmakologicznego i wymaga przekształcenia do postaci aktywnej. Działanie przeciwpłytkowe wykazuje jego czynny metabolit powstający w wątrobie z udziałem izoenzymów cytochromu P450. Czynny metabolit klopidogrelu nieodwracalnie wiąże się z receptorami płytek krwi dla ADP i w ten sposób hamuje indukowaną przez ADP agregację płytek krwi. Płytki poddane działaniu klopidogrelu pozostają pod jego wpływem przez resztę życia (około 7–10 dni) i musi odtworzyć się nowa generacja płytek w ustroju by nastąpił powrót do ich prawidłowej czynności. Jeśli działanie przeciwpłytkowe jest tymczasowo niepożądane, leczenie klopidogrelem powinno zostać przerwane odpowiednio wcześniej (7 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym).
Klopidogrel szybko się wchłania i w wątrobie ulega przekształceniu do postaci aktywnej. Stężenie maksymalne klopidogrelu uzyskiwane jest w ciągu 45 minut, a czynnego metabolitu w ciągu 30–60 minut po przyjęciu leku. Działanie klopidogrelu rozpoczyna się w pierwszej dobie jego przyjmowania, a działanie maksymalne uzyskiwane jest między 3.–7. dobą jego stosowania.
Wskazaniem do stosowania preparatu jest profilaktyka powikłań zakrzepowych w miażdżycy u dorosłych:
• z zawałem serca (w okresie od kilku dni po zawale do mniej niż 35 dni), z udarem niedokrwiennym (od 7 dni do mniej niż 6 miesięcy) lub z rozpoznaną chorobą tętnic obwodowych
• z ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia odcinka ST (niestabilna dławica piersiowa lub zawał serca bez załamka Q), w tym u chorych, którym wszczepia się stent w czasie zabiegu przezskórnej angioplastyki wieńcowej, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym
• ze świeżym zawałem serca z uniesieniem odcinka ST, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, u chorych leczonych zachowawczo, kwalifikujących się do leczenia trombolitycznego,
oraz profilaktyka powikłań zakrzepowych w miażdżycy i zakrzepowo-zatorowych w migotaniu przedsionków (w tym udaru):
• u dorosłych z migotaniem przedsionków i przynajmniej jednym czynnikiem ryzyka wystąpienia powikłań naczyniowych, u których leczenie antagonistami witaminy K nie może być zastosowane, a ryzyko krwawienia jest niewielkie; lek stosuje się w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym.
Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w przypadku:
• ciężkich zaburzeń czynności wątroby
• czynnego patologicznego krwawienia, takiego jak wrzód trawienny lub krwotok wewnątrzczaszkowy.
Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie ciąży.
Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.
Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Należy zachować ostrożność, ponieważ w okresie stosowania preparatu mogą wystąpić krwawienia i zaburzenia hematologiczne. Jeżeli wystąpią objawy mogące świadczyć o wystąpieniu krwawienia, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który zaleci oznaczenie morfologii krwi i inne niezbędne badania.
Klopidogrel wydłuża czas krwawienia. Należy zachować ostrożność u chorych z ryzykiem wystąpienia krwawienia z powodu urazu, zabiegu chirurgicznego czy stanów chorobowych usposabiających do krwawień (np. krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawienia wewnątrzgałkowe) oraz u chorych przyjmujących leki mogące zwiększać ryzyko krwawienia, takie jak np: kwas acetylosalicylowy, heparyna, inhibitory glikoprotein IIb/IIIa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym inhibitory cyklooksygenazy COX–2, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, pentoksyfilina.
Chorzy powinni pozostawać pod wnikliwą obserwacją lekarską, czy nie występują u nich objawy mogące świadczyć o wystąpieniu krwawienia, w tym utajonego, zwłaszcza w okresie pierwszych tygodni stosowania preparatu, po inwazyjnych zabiegach kardiologicznych lub po zabiegach chirurgicznych.
Nie zaleca się równoległego stosowania preparatu i doustnych leków przeciwzakrzepowych.
Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym lub stomatologicznym należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o przyjmowaniu klopidogrelu. Jeśli działanie przeciwpłytkowe jest tymczasowo niepożądane, lekarz zaleci przerwanie stosowania preparatu na 7 dni przed zabiegiem. Pamiętaj, tylko lekarz może podjąć decyzję o zaprzestaniu stosowania preparatu.
Zawsze informuj lekarza o każdym nietypowym krwawieniu.
Bardzo rzadko stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem plamicy małopłytkowej, która może prowadzić do śmierci. W jej przebiegu występuje małopłytkowość i niedokrwistość hemolityczna, której towarzyszą zmiany neurologiczne, zaburzenia czynności nerek lub gorączka. Konieczne jest wdrożenie natychmiastowego leczenia.
Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem hemofilii nabytej. W przypadku podejrzeń jej wystąpienia lekarz zaleci odpowiednie badania laboratoryjne, a w razie potwierdzenia rozpoznania konieczne będzie przerwanie stosowania preparatu i pozostawanie pod specjalistyczną opieką lekarską.
Nie zaleca się stosowania preparatu w ciągu 7 dni po wystąpieniu udaru niedokrwiennego.
Klopidogrel jest metabolizowany do czynnego metabolitu z udziałem izoenzymu 2C19 cytochromu P450 (CYP2C19). W grupie chorych ze zmniejszonym metabolizmem przez izoenzym 2C19 cytochromu P450 klopidogrel wywiera słabsze działanie na czynność płytek. Dostępne są testy, które pozwalają stwierdzić, czy chory należy do tej grupy pacjentów.
Równoległe stosowanie leków hamujących aktywność izoenzymu 2C19 cytochromu P450, może zmniejszać stężenie czynnego metabolitu klopidogrelu. Nie zaleca się równoległego stosowania leków silnie lub umiarkowanie hamujących aktywność tego izoenzymu.
Należy zachować ostrożność, jeżeli wraz z klopidogrelem stosowane są leki metabolizowane z udziałem izoenzymu 2C8 cytochromu P450.
Klopidogrel należy do grupy tienopirydyn. Leki z tej grupy, np. tyklopidyna czy prasugrel, mogą powodować reakcje nadwrażliwości, w tym: wysypka, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani mogący utrudniać oddychanie i mogący stanowić zagrożenie życia), zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość i neutropenia. Jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie reakcje nadwrażliwości na jakiekolwiek tienopirydyny, koniecznie poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na klopidogrel. Osoby, u których w przeszłości wystąpiła reakcja alergiczna lub hematologiczna na którykolwiek lek z grupy tienopirydyn, są bardziej zagrożone wystąpieniem podobnych reakcji po zastosowaniu klopidogrelu (krzyżowa reakcja nadwrażliwości). W przypadku osób z tej grupy, zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności i monitorowanie objawów nadwrażliwości.
U osób z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest zachowanie ostrożności.
Preparat należy stosować ostrożnie u osób z chorobami wątroby, które mogą mieć skłonności do krwawień.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
• preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn.
Preparat ma postać tabletek do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli:
• zwykle stosowana dawka: 75 mg 1 raz na dobę
• z ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia odcinka ST (niestabilna dławica piersiowa lub zawał serca bez załamka Q): pojedyncza dawka nasycająca 300 mg, następnie 75 mg 1 raz na dobę w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w dawce 75–325 mg na dobę (zaleca się, aby dawka kwasu acetylosalicylowego nie była większa niż 100 mg na dobę). Nie ustalono optymalnego czasu leczenia. Dane z badań klinicznych wskazują na stosowanie leku do 12 miesięcy, a maksymalnie korzystny efekt obserwowano po 3 miesiącach.
• ze świeżym zawałem serca z uniesieniem odcinka ST, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym: pojedyncza dawka nasycająca 300 mg, następnie 75 mg 1 raz na dobę w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym i lekami trombolitycznymi lub bez nich. U chorych po 75. roku życia nie podaje się dawki nasycającej. Leczenie zwykle kontynuuje się przez co najmniej 4 tygodnie.
• z migotaniem przedsionków: 75 mg 1 raz na dobę, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w dawce 75–100 mg na dobę.
Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku.
U osób z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność, ponieważ dane dotyczące stosowania preparatu w tej grupie chorych są ograniczone.
W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby stosowanie preparatu jest przeciwwskazane.
U osób z umiarkowanie nasilonymi chorobami wątroby, które mogą mieć skłonności do krwawień, należy zachować ostrożność. Dane dotyczące stosowania preparatu w tej grupie chorych są ograniczone.
Dzieci i młodzież:
Nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży.
W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie ciąży.
Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Nie zaleca się równoległego stosowania klopidogrelu i doustnych leków przeciwzakrzepowych, takich jak np. warfaryna.
Należy zachować ostrożność, jeżeli równolegle stosowane są inne leki mogące zwiększać ryzyko krwawienia, takie jak np:
• kwas acetylosalicylowy
• inhibitory glikoprotein IIb/IIIa
• heparyna
• leki trombolityczne
• niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym inhibitory COX2
• selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
• pentoksyfilina.
W wymienionych powyżej sytuacjach lekarz zaleci zachowanie odpowiednich środków ostrożności i badania kontrolne.
Klopidogrel jest metabolizowany do czynnego metabolitu z udziałem izoenzymu 2C19 cytochromu P450 (CYP2C19). Równoległe stosowanie leków hamujących aktywność tego izoenzymu może zmniejszać stężenie czynnego metabolitu klopidogrelu i zmniejszać jego przeciwpłytkowe działanie. Ze względu na ryzyko poważnych powikłań dotyczących układu sercowo-naczyniowego, nie zaleca się równoległego stosowania leków silnie lub umiarkowanie hamujących aktywność izoenzymu 2C19 cytochromu P450, takich jak np.: omeprazol, esomeprazol, fluwoksamina, fluoksetyna, moklobemid, worykonazol, flukonazol, tyklopidyna, karbamazepina i efawirenz.
Pantoprazol i lanzoprazol, w mniejszym stopniu niż omeprazol i esomeprazol, zmniejszają stężenie czynnego metabolitu klopidogrelu.
Nie stwierdzono, by inne leki zmniejszające kwasowość soku żołądkowego, takie jak leki zobojętniające sok żołądkowy czy leki blokujące receptory histaminowe H2, miały wpływ na przeciwpłytkowe działanie klopidogrelu.
Należy zachować ostrożność, jeżeli wraz z klopidogrelem stosowane są leki metabolizowane z udziałem izoenzymu 2C8 cytochromu P450 (CYP2C8), w tym repaglinid, paklitaksel. Metabolit klopidogrelu hamuje aktywność CYP2C8. Klopidogrel zwiększa ekspozycję na repaglinid.
Nie stwierdzono występowania klinicznie istotnych interakcji w przypadku stosowania klopidogrelu z następującymi lekami: atenolol, nifedypina, fenobarbital, estrogen, fenytoina czy tolbutamid.
Klopidogrel nie wpływa na farmakokinetykę digoksyny ani teofiliny.
Podobnie jak w przypadku innych doustnych inhibitorów P2Y12, jednoczesne podawanie agonistów opioidów może potencjalnie opóźniać i zmniejszać wchłanianie klopidogrelu, prawdopodobnie w związku ze spowolnionym opróżnianiem żołądka. Znaczenie kliniczne takiego działania nie jest znane. Należy rozważyć zastosowanie leku przeciwpłytkowego podawanego drogą pozajelitową u osób z ostrym zespołem wieńcowym, wymagających jednoczesnego podawania morfiny lub innych agonistów opioidowych.
Osoby zakażone wirusem HIV, leczone wzmocnionymi terapiami przeciwretrowirusowymi, są w grupie wysokiego ryzyka zdarzeń naczyniowych z powodu znacznego zmniejszenia hamowania aktywności płytek krwi. Ze względu na możliwość wystąpienia ponownego zamknięcia naczyń krwionośnych po ich udrożnieniu lub incydentów zakrzepowych, nie zaleca się jednoczesnego stosowania klopidogrelu u pacjentów z HIV leczonych wzmocnionymi terapiami przeciwretrowirusowymi.
Jednoczesne podawanie agonistów opioidów może potencjalnie opóźniać i zmniejszać wchłanianie klopidogrelu, prawdopodobnie w związku ze spowolnionym opróżnianiem żołądka. Znaczenie kliniczne takiego działania nie jest znane. U osób z ostrym zespołem wieńcowym, wymagających jednoczesnego podawania morfiny lub innych agonistów opioidowych, należy rozważyć zastosowanie leku przeciwpłytkowego podawanego drogą pozajelitową.
Równoległe stosowanie leków hamujących aktywność izoenzymu CYP2C19 cytochromu P-450 może zmniejszać stężenie czynnego metabolitu klopidogrelu. Znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest potwierdzone. Nie zaleca się jednoczesnego podawania silnych lub umiarkowanych inhibitorów CYP2C19 (np.: omeprazol i esomeprazol, fluwoksamina, fluoksetyna, moklobemid, worykonazol, flukonazol, tyklopidyna, karbamazepina i efawirenz) z klopidogrelem.
Osoby zakażone wirusem HIV, leczone wzmocnionymi terapiami przeciwretrowirusowymi, są w grupie wysokiego ryzyka zdarzeń naczyniowych z powodu znacznego zmniejszenia hamowania aktywności płytek krwi. Ze względu na możliwość wystąpienia ponownego zamknięcia naczyń krwionośnych po ich udrożnieniu lub incydentów zakrzepowych, nie zaleca się jednoczesnego stosowania klopidogrelu u pacjentów z HIV leczonych wzmocnionymi terapiami przeciwretrowirusowymi.
Jednoczesne podawanie agonistów opioidów może potencjalnie opóźniać i zmniejszać wchłanianie klopidogrelu, prawdopodobnie w związku ze spowolnionym opróżnianiem żołądka. Znaczenie kliniczne takiego działania nie jest znane. U osób z ostrym zespołem wieńcowym, wymagających jednoczesnego podawania morfiny lub innych agonistów opioidowych, należy rozważyć zastosowanie leku przeciwpłytkowego podawanego drogą pozajelitową.
Równoległe stosowanie leków hamujących aktywność izoenzymu CYP2C19 cytochromu P-450 może zmniejszać stężenie czynnego metabolitu klopidogrelu. Znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest potwierdzone. Nie zaleca się jednoczesnego podawania silnych lub umiarkowanych inhibitorów CYP2C19 (np.: omeprazol i esomeprazol, fluwoksamina, fluoksetyna, moklobemid, worykonazol, flukonazol, tyklopidyna, karbamazepina i efawirenz) z klopidogrelem.
Nie stwierdzono klinicznie znaczących interakcji gdy klopidogrel stosowany był równolegle z: lekami moczopędnymi, beta-blokerami, inhibitorami konwertazy angiotensyny, antagonistami wapnia, lekami zmniejszającymi stężenie cholesterolu, lekami rozszerzającymi naczynia wieńcowe, lekami przeciwcukrzycowymi (w tym insuliną), lekami przeciwpadaczkowymi.
Jak każdy lek, również Pegorel może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Często mogą wystąpić: krwiak, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, bóle brzucha, biegunka, niestrawność, siniak, krwawienie w miejscu podania.
Niezbyt często mogą wystąpić: małopłytkowość, leukopenia, eozynofilia, krwawienie wewnątrzczaszkowe (w niektórych przypadkach prowadzące do zgonu), bóle głowy, parestezje, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, krwawienia w obrębie oka (dospojówkowe, wewnątrzgałkowe, dosiatkówkowe), wrzód żołądka i/lub dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej żołądka, wymioty, nudności, zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, wysypka, świąd, plamica, krwiomocz, wydłużenie czasu krwawienia, zmniejszenie liczby neutrofili, zmniejszenie liczby płytek krwi
Rzadko mogą wystąpić: neutropenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, krwotok pozaotrzewnowy, ginekomastia.
Z nieznaną częstością mogą wystąpić: zakrzepowa plamica małopłytkowa, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, agranulocytoza, ciężka małopłytkowość, hemofilia nabyta A, granulocytopenia, niedokrwistość, zespół Kounisa (alergiczna dławica piersiowa związana ze skurczem naczyń wieńcowych/alergiczny zawał mięśnia sercowego) związany z reakcją alergiczną na klopidogrel, posurowicza, reakcje rzekomoanafilaktyczne, reakcje krzyżowe nadwrażliwości na lek wśród tienopirydyn (np. tyklopidyna, prasugrel), autoimmunologiczny zespół insulinowy (który może prowadzić do ciężkiej hipoglikemii), omamy, stan splątania, zaburzenia smaku, utrata smaku, ciężki krwotok, krwotok z ran operacyjnych, zapalenie naczyń, niedociśnienie tętnicze, krwawienie z dróg oddechowych (krwioplucie, krwotok płucny), skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, eozynofilowe zapalenie płuc, krwotok z przewodu pokarmowego i pozaotrzewnowy zakończony zgonem, zapalenie trzustki, zapalenie jelita grubego (w tym wrzodziejące oraz limfocytowe zapalenie jelita grubego), zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, ostra niewydolność wątroby, zapalenie wątroby, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby, pęcherzowe zapalenie skóry (martwica toksyczna-rozpływna naskórka, zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy, ostra uogólniona osutka krostkowa), obrzęk naczynioruchowy, zespół nadwrażliwości indukowany lekami, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS), wysypka rumieniowa, pokrzywka, wyprysk, liszaj płaski, krwawienia w obrębie układu mięśniowo-szkieletowego (krwawienia dostawowe), zapalenie stawów, bóle stawów, bóle mięśniowe, kłębuszkowe zapalenie nerek, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, gorączka.
Agregex (tabletki powlekane) Areplex (tabletki powlekane) Clopidix (tabletki powlekane) Clopidogrel Aurovitas (tabletki powlekane) Clopidogrel Bluefish (tabletki powlekane) Clopidogrel Genoptim (tabletki powlekane) Clopidogrel Krka (tabletki powlekane) Clopidogrel Ranbaxy (tabletki powlekane) Grepid 75 mg (tabletki powlekane) Plavix (tabletki powlekane) Plavocorin (tabletki powlekane) Trombex (tabletki powlekane) Zyllt (tabletki powlekane)
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł