Łagodny środek stymulujący OUN
Nazwa preparatu | Postać; dawka; opakowanie | Producent | Cena 100% | Cena po refundacji |
---|---|---|---|---|
Medikinet CR 10 mg
|
kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde;
10 mg;
30 kaps.
|
Medice Arzneimittel
|
40,30 zł
|
0,00
zł
Cena po refundacji
lek wydawany bezpłatnie:
we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które nie ukończyły 18. roku życia
15,79
zł
Cena po refundacji
lek wydawany za odpłatnością ryczałtową (3,20 zł) do wysokości limitu:
we wskazaniach: zespół nadpobudliwości psychoruchowej, wyłącznie jako element kompleksowego (zawierającego psychoterapię) leczenia u dzieci powyżej 6. rż.
|
Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2024 r.
Element kompleksowego programu leczenia ADHD u dzieci w wieku ≥6 lat, młodzieży i dorosłych, gdy inne sposoby postępowania terapeutycznego nie są wystarczająco skuteczne. P.o., w trakcie posiłków lub po nich; tabletki połykać w całości lub podzielone na połowy; kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu można połykać w całości albo można kapsułkę otworzyć, jej zawartość wysypać do niewielkiej ilości (łyżka stołowa) tartego jabłka lub jogurtu i niezwłocznie przyjąć bez żucia, popijając płynem. Rozpoznanie powinno być zgodne z aktualnymi kryteriami DSM lub wytycznymi ICD-10 i powinno opierać się na pełnym wywiadzie i ocenie stanu pacjenta; rozpoznanie nie może opierać się jedynie na stwierdzeniu obecności jednego lub kilku objawów. Dzieci w wieku ≥6 lat i młodzież. Preparat o standardowym uwalnianiu 1–2 ×/d (np. podczas śniadania i obiadu), natomiast preparat CR 1 ×/d rano, podczas śniadania. Dawkowanie indywidualne. Na początku leczenia należy starannie dostosować dawkę, zwykle stosując preparaty o natychmiastowym uwalnianiu. Początkowo zwykle 5 mg 1–2 ×/d; dawkę można stopniowo zwiększać co 7 dni o 5–10 mg/d w zależności od tolerancji i skuteczności, do dawki maks. 60 mg/d. Niekiedy leczenie można rozpocząć od dawki 10 mg 1 ×/d w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, zamiast dawki 5 mg 2 ×/d w postaci kapsułek o natychmiastowym uwalnianiu. Leku w postaci o natychmiastowym uwalnianiu nie podawać do 4 h przed snem, w celu uniknięcia problemów z zasypianiem. Po ustaleniu dawki za pomocą preparatu o standardowym uwalnianiu można go zastąpić preparatem w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu w takiej samej dawce dobowej, stosowanym 1 ×/d. W przypadku zbyt szybkiego ustępowania działania leku wieczorem i występowaniu zaburzeń behawioralnych i/lub problemów z udaniem się na spoczynek, można w godzinach wieczornych podać dodatkową małą dawkę leku w postaci o natychmiastowym uwalnianiu. Podczas leczenia należy stale monitorować rozwój, stan psychiczny i stan układu sercowo-naczyniowego pacjenta. Ciśnienie tętnicze i tętno należy zapisywać na siatce centylowej po każdej modyfikacji dawki, a następnie nie rzadziej niż co 6 mies. Wzrost, masę ciała i poziom łaknienia należy rejestrować nie rzadziej niż co 6 mies. i analizować w odniesieniu do wykresu wzrostu. Pojawianie się zaburzeń psychicznych de novo lub pogarszanie się występujących wcześniej należy badać po każdej modyfikacji dawki, a następnie co najmniej co 6 mies. i podczas każdej wizyty. Leczenie przerywa się zwykle podczas okresu dojrzewania lub po jego zakończeniu. Dorośli. Do stosowania w tej populacji przeznaczony jest tylko preparat CR. Osoby, u których leczenie metylofenidatem w dzieciństwie i/lub okresie dojrzewania przynosiło istotne klinicznie korzyści, mogą kontynuować leczenie po osiągnięciu wieku dorosłego, początkowo w takiej samej dawce dobowej, należy jednak regularnie kontrolować czy nie wystąpi potrzeba dostosowania dawkowania. U osób nieleczonych wcześniej metylofenidatem, dawkowanie dostosowywać indywidualnie, zaczynając od możliwie najniższej dawki, na podstawie oceny skuteczności i tolerancji leczenia. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg/d i może być zwiększana w razie konieczności o 10 mg/d co 7 dni. Całkowitą dawkę dobową należy podawać w 2 daw. podz.; rano i w południe. W kontynuacji leczenia podawać najmniejszą skuteczną dawkę. Maks. dawka dobowa zależy od masy ciała chorego i nie może przekraczać 1 mg/kg mc., jednak ze względu na ograniczone dane z badań klinicznych dotyczących stosowania dawek >80 mg/d, nie należy przekraczać dawki 80 mg/d. Lek odstawić, jeśli po miesiącu leczenia nie obserwuje się poprawy. Nie prowadzono oceny stosowania metylofenidatu w długoterminowym leczeniu (>12 mies.), dlatego należy weryfikować długoterminową przydatność leku, podejmując próby jego odstawienia. Zaleca się odstawianie leku co najmniej 1 ×/rok (u dzieci najlepiej w czasie wakacji), aby ocenić stan chorego. Poprawa może się utrzymywać zarówno podczas okresowego, jak i trwałego zaprzestania podawania leku. Jeśli wystąpi paradoksalne nasilenie się objawów chorobowych lub pojawią się działania niepożądane, należy zmniejszyć dawkę lub w razie konieczności zaprzestać podawania metylofenidatu.
Medikinet
Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD)
Medikinet jest wskazany jako część całościowego programu leczenia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ang. Attention-Deficit Hyperactivity Disorder – ADHD) u dzieci w wieku 6 lat i starszych, w przypadkach, kiedy inne środki zaradcze nie są wystarczające. Leczenie musi zostać rozpoczęte pod nadzorem lekarza specjalizującego się w leczeniu dziecięcych zaburzeń zachowania.
Rozpoznanie powinno być zgodne z kryteriami DSM lub wytycznymi ICD-10 i winno opierać się na pełnym wywiadzie i ocenie stanu pacjenta. Rozpoznanie nie może opierać się jedynie na stwierdzeniu obecności jednego lub kilku objawów.
Swoista etiologia tego zespołu chorobowego nie jest znana. Nie ma także pojedynczego testu diagnostycznego, który pozwalałby na postawienie rozpoznania ADHD. Właściwy proces diagnostyczny wymaga zastosowania zarówno medycznych, jak i innych specjalistycznych kryteriów diagnostycznych: psychologicznych, edukacyjnych i społecznych.
Całościowy program leczenia obejmuje zwykle działania psychologiczne, edukacyjne i społeczne, a także farmakoterapię. Jego celem jest uzyskanie stabilizacji u dzieci z zespołem zaburzeń zachowania, który cechuje przewlekła niezdolność do skupienia uwagi na dłuższy czas, skłonność do rozproszenia uwagi, niestabilność emocjonalna, impulsywność, umiarkowana do ciężkiej nadaktywność, drobne objawy neurologiczne oraz nieprawidłowości w zapisie EEG. Mogą występować zaburzenia uczenia się, ale też mogą być nieobecne.
Nie u wszystkich dzieci z ADHD wskazane jest leczenie metylofenidatem, a decyzja o zastosowaniu tego produktu leczniczego musi być oparta na bardzo dogłębnej ocenie stopnia ciężkości i przewlekłości występujących u dziecka objawów w stosunku do jego wieku.
Zasadnicze znaczenie ma właściwe zastosowanie środków edukacyjnych. Zwykle konieczna jest także interwencja psychospołeczna. Dopiero gdy takie środki naprawcze okażą się niewystarczające, można na podstawie rygorystycznej oceny ciężkości występujących u dziecka objawów podjąć decyzję o przepisaniu środków pobudzających. Stosowanie metylofenidatu powinno odbywać się zawsze zgodnie z zarejestrowanymi wskazaniami, i z wytycznymi dotyczącymi rozpoznania oraz przepisywania leku.
Medikinet CR
Zespół nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi (ADHD)
Medikinet CR jest wskazany jako część całościowego programu leczenia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ang. Attention Deficit Hyperactivity Disorder – ADHD) u dzieci w wieku 6 lat i starszych oraz dorosłych, w przypadkach, kiedy inne środki zaradcze nie są wystarczające.
Leczenie musi być rozpoczęte i nadzorowane przez lekarza specjalizującego się w leczeniu ADHD, takiego jak specjalista pediatra, psychiatra dzieci i młodzieży lub psychiatra.
Specjalne uwagi dotyczące rozpoznawania ADHD u dzieci
Rozpoznanie powinno być zgodne z aktualnymi kryteriami DSM lub wytycznymi ICD-10 i winno opierać się na pełnym wywiadzie i ocenie stanu pacjenta. Rozpoznanie nie może opierać się jedynie na stwierdzeniu obecności jednego lub kilku objawów.
Swoista etiologia tego zespołu chorobowego nie jest znana. Nie ma także pojedynczego testu diagnostycznego, który pozwalałby na postawienie rozpoznania ADHD. Właściwy proces diagnostyczny wymaga zastosowania zarówno medycznych, jak i innych specjalistycznych kryteriów diagnostycznych: psychologicznych, edukacyjnych i społecznych.
Całościowy program leczenia obejmuje zwykle działania psychologiczne, edukacyjne i społeczne, a także farmakoterapię. Jego celem jest uzyskanie stabilizacji u dzieci z zespołem zaburzeń zachowania, który cechuje przewlekła niezdolność do skupienia uwagi na dłuższy czas, skłonność do rozproszenia uwagi, niestabilność emocjonalna, impulsywność, umiarkowana do ciężkiej nadaktywność, drobne objawy neurologiczne oraz nieprawidłowości w zapisie EEG. Mogą występować zaburzenia uczenia się, ale też mogą być one nieobecne.
Nie u wszystkich dzieci z ADHD wskazane jest leczenie metylofenidatem, a decyzja o zastosowaniu tego produktu leczniczego musi być oparta na bardzo dogłębnej ocenie stopnia ciężkości i przewlekłości występujących u dziecka objawów z uwzględnieniem jego wieku.
Zasadnicze znaczenie ma właściwe zastosowanie środków edukacyjnych. Zwykle konieczna jest także interwencja psychospołeczna. Dopiero gdy takie środki naprawcze okażą się niewystarczające, można na podstawie rygorystycznej oceny ciężkości występujących u dziecka objawów podjąć decyzję o przepisaniu środków pobudzających. Stosowanie metylofenidatu powinno odbywać się zawsze zgodnie z zarejestrowanymi wskazaniami, i z wytycznymi dotyczącymi rozpoznania oraz przepisywania leku.
Specjalne uwagi dotyczące rozpoznawania ADHD u dorosłych
Rozpoznanie powinno być zgodne z kryteriami DSM lub wytycznymi ICD i powinno opierać się na pełnym wywiadzie i ocenie stanu pacjenta.
Nie jest znana specyficzna etiologia tego zespołu, nie ma też pojedynczego testu diagnostycznego, który pozwalałby na postawienie rozpoznania ADHD. U dorosłych z ADHD występują wzory objawów charakteryzujące się niepokojem, niecierpliwością i brakiem uwagi. Takie objawy jak nadpobudliwość mają tendencję do zmniejszania się wraz z wiekiem, prawdopodobnie z powodu dostosowania, neurorozwoju i samoleczenia. Bardziej widoczne są natomiast objawy związane z nieuwagą (brakiem uwagi) i mają większy wpływ na dorosłych z ADHD. Rozpoznanie u dorosłych powinno obejmować szczegółowy wywiad z pacjentem w celu ustalenia aktualnych objawów. Do postawienia takiego rozpoznania wymagane jest uprzednie występowanie u pacjenta dziecięcego ADHD, co należy ustalić retrospektywnie (analizując akta pacjenta lub w razie ich braku, za pomocą odpowiednich i zorganizowanych instrumentów/wywiadów). Wskazane jest potwierdzenie danych przez osobę trzecią. Nie należy rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Medikinet CR, jeśli weryfikacja objawów dziecięcego ADHD jest niepewna. Występowanie jednego lub kilku objawów nie wystarczy do postawienia Rozpoznania ADHD. Decyzja o zastosowaniu leku pobudzającego u dorosłych musi być oparta na bardzo dokładnej ocenie, a rozpoznanie może zostać postawione, jeśli występuje umiarkowane lub ciężkie upośledzenie funkcjonowania w co najmniej 2 obszarach (na przykład funkcjonowanie społeczne, związane z nauką i (lub) zawodowe) wpływające na kilka aspektów życia danej osoby.
Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, jaskra, guz chromochłonny nadnerczy, nadczynność tarczycy, tyreotoksykoza, zaburzenia sercowo-naczyniowe (ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, zarostowa choroba tętnic, choroba niedokrwienna serca, wrodzone wady serca powodujące istotne zaburzenia hemodynamiczne, kardiomiopatie, zawał serca, potencjalnie zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca, zaburzenia pracy kanałów jonowych), zaburzenia naczyń mózgowych, tętniak mózgu, anomalie naczyniowe, w tym zapalenia naczyń i udar, występowanie obecnie lub w przeszłości ciężkiej depresji, anoreksji, skłonności samobójczych, objawów psychotycznych, ciężkich zaburzeń nastroju, manii, schizofrenii, zaburzeń psychopatycznych i/lub osobowości z pogranicza, występowanie obecnie lub w przeszłości ciężkiej lub epizodycznej choroby afektywnej dwubiegunowej (nieleczonej skutecznie), stosowanie niewybiórczych i nieodwracalnych inhibitorów MAO równolegle lub w ciągu ostatnich 14 dni. W przypadku kaps. o zmodyfikowanym uwalnianiu dodatkowo przeciwwskazaniem jest występowanie w przeszłości przedłużonej bezkwaśności żołądka z wartościami pH >5,5 w czasie leczenia antagonistami receptora H2, inhibitorami pompy protonowej lub lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy. Nie stosować u dzieci w wieku <6 lat ani u osób w podeszłym wieku.
Atenza (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) Concerta (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) Medikinet 5 mg (tabletki) Medikinet 10 mg (tabletki) Medikinet 20 mg (tabletki) Medikinet CR 5 mg (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde) Medikinet CR 20 mg (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde) Medikinet CR 30 mg (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde) Medikinet CR 40 mg (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde) Symkinet MR (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde)
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł