Lek przeciwpłytkowy, hamuje agregację płytek krwi.
Nazwa preparatu | Postać; dawka; opakowanie | Producent | Cena 100% | Cena po refundacji |
---|---|---|---|---|
Plavix
|
tabletki powlekane;
300 mg;
30 tabl.
|
Sanofi-Aventis
|
b/d
|
|
Plavix
|
tabletki powlekane;
75 mg;
28 tabl.
|
Sanofi-Aventis
|
33,50 zł
|
|
Plavix
|
tabletki powlekane;
75 mg;
84 tabl.
|
Sanofi-Aventis
|
95,50 zł
|
|
Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2024 r.
Substancją czynną preparatu jest klopidogrel, pochodna tienopirydyny, inhibitor agregacji płytek krwi indukowanej przez nukleotyd ADP. Agregacja płytek krwi jest jednym z etapów fizjologicznego procesu krzepnięcia krwi. Jednakże, procesy formowania zakrzepów patologicznych mogą prowadzić do zawału serca, udaru i zakrzepicy naczyń obwodowych. Aby zapobiegać tym zdarzeniom, stosuje się leki hamujące agregację płytek krwi. Klopidogrel jest prolekiem, tzn. nie wykazuje działania farmakologicznego i wymaga przekształcenia do postaci aktywnej. Działanie przeciwpłytkowe wykazuje jego czynny metabolit powstający w wątrobie z udziałem izoenzymów cytochromu P450. Czynny metabolit klopidogrelu nieodwracalnie wiąże się z receptorami płytek krwi dla ADP i w ten sposób hamuje indukowaną przez ADP agregację płytek krwi. Płytki poddane działaniu klopidogrelu pozostają pod jego wpływem przez resztę życia (około 7–10 dni) i musi odtworzyć się nowa generacja płytek w ustroju by nastąpił powrót do ich prawidłowej czynności. Jeśli działanie przeciwpłytkowe jest tymczasowo niepożądane, leczenie klopidogrelem powinno zostać przerwane odpowiednio wcześniej (7 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym).
Klopidogrel szybko się wchłania i w wątrobie ulega przekształceniu do postaci aktywnej. Stężenie maksymalne klopidogrelu uzyskiwane jest w ciągu 45 minut, a czynnego metabolitu w ciągu 30–60 minut po przyjęciu leku. Działanie klopidogrelu rozpoczyna się w pierwszej dobie jego przyjmowania, a działanie maksymalne uzyskiwane jest między 3.–7. dobą jego stosowania.
Wskazaniem do stosowania preparatu jest profilaktyka powikłań zakrzepowych w miażdżycy u dorosłych:
• z zawałem serca (w okresie od kilku dni po zawale do mniej niż 35 dni), z udarem niedokrwiennym (od 7 dni do mniej niż 6 miesięcy) lub z rozpoznaną chorobą tętnic obwodowych
• z ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia odcinka ST (niestabilna dławica piersiowa lub zawał serca bez załamka Q), w tym u chorych, którym wszczepia się stent w czasie zabiegu przezskórnej angioplastyki wieńcowej, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym
• ze świeżym zawałem serca z uniesieniem odcinka ST, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym u chorych poddawanych zabiegowi przezskórnej interwencji wieńcowej (w tym u chorych, którym wszczepia się stent) lub u chorych leczonych zachowawczo, kwalifikujących się do leczenia trombolitycznego/fibrynolitycznego.
W skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym preparat wskazany jest u dorosłych z umiarkowanym lub dużym ryzykiem wystąpienia przemijającego niedokrwienia mózgu (TIA) lub niewielkiego udaru niedokrwiennego w ciągu 24 godzin od wystąpienia zdarzenia.
Profilaktyka powikłań zakrzepowych w miażdżycy i zakrzepowo-zatorowych w migotaniu przedsionków (w tym udaru):
• u dorosłych z migotaniem przedsionków i przynajmniej jednym czynnikiem ryzyka wystąpienia powikłań naczyniowych, u których leczenie antagonistami witaminy K nie może być zastosowane, a ryzyko krwawienia jest niewielkie; lek stosuje się w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym.
Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w przypadku:
• ciężkich zaburzeń czynności wątroby
• czynnego patologicznego krwawienia, takiego jak wrzód trawienny lub krwotok wewnątrzczaszkowy.
Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie ciąży.
Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.
Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Należy zachować ostrożność, ponieważ w okresie stosowania preparatu mogą wystąpić krwawienia i zaburzenia hematologiczne. Jeżeli wystąpią objawy mogące świadczyć o wystąpieniu krwawienia, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który zaleci oznaczenie morfologii krwi i inne niezbędne badania.
Klopidogrel wydłuża czas krwawienia. Należy zachować ostrożność u chorych z ryzykiem wystąpienia krwawienia z powodu urazu, zabiegu chirurgicznego czy stanów chorobowych usposabiających do krwawień (np. krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawienia wewnątrzgałkowe) oraz u chorych przyjmujących leki mogące zwiększać ryzyko krwawienia, takie jak np: kwas acetylosalicylowy, heparyna, inhibitory glikoprotein IIb/IIIa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym inhibitory cyklooksygenazy COX–2, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, leki zwiększające aktywność izoenzymu 2C19 cytochromu P450 (CYP2C19) czy pentoksyfilina. Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia krwotoku, nie zaleca się stosowania potrójnej terapii przeciwpłytkowej (klopidogrel + kwas acetylosalicylowy + dipirydamol) w profilaktyce wtórnej udaru mózgu u chorych z ostrym udarem niedokrwiennym nie spowodowanym zatorowością sercowopochodną lub TIA.
Chorzy powinni pozostawać pod wnikliwą obserwacją lekarską, czy nie występują u nich objawy mogące świadczyć o wystąpieniu krwawienia, w tym utajonego, zwłaszcza w okresie pierwszych tygodni stosowania preparatu, po inwazyjnych zabiegach kardiologicznych lub po zabiegach chirurgicznych.
Nie zaleca się równoległego stosowania preparatu i doustnych leków przeciwzakrzepowych.
Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym lub stomatologicznym należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o przyjmowaniu klopidogrelu. Jeśli działanie przeciwpłytkowe jest tymczasowo niepożądane, lekarz zaleci przerwanie stosowania preparatu na 7 dni przed zabiegiem. Pamiętaj, tylko lekarz może podjąć decyzję o zaprzestaniu stosowania preparatu.
Zawsze informuj lekarza o każdym nietypowym krwawieniu. W okresie stosowania klopidogrelu (w monoterapii lub w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym) tamowanie krwawienia może trwać dłużej niż zwykle.
Ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia nie podaje się nasycającej dawki klopidogrelu wynoszącej 600 mg u chorych z ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia odcinka ST oraz w wieku 75 lat lub starszych.
Lekarz indywidualnie rozważy zastosowanie nasycającej dawki klopidogrelu 600 mg u chorych z ostrym zespołem wieńcowym z uniesieniem odcinka ST w wieku 75 lat lub starszych, poddanych zabiegowi przezskórnej interwencji wieńcowej, ze względu na ograniczone dane kliniczne i zwiększone ryzyko krwawienia.
Bardzo rzadko stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem plamicy małopłytkowej, która może prowadzić do śmierci. W jej przebiegu występuje małopłytkowość i niedokrwistość hemolityczna, której towarzyszą zmiany neurologiczne, zaburzenia czynności nerek lub gorączka. Konieczne jest wdrożenie natychmiastowego leczenia.
Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem hemofilii nabytej. W przypadku podejrzeń jej wystąpienia lekarz zaleci odpowiednie badania laboratoryjne, a w razie potwierdzenia rozpoznania konieczne będzie przerwanie stosowania preparatu i pozostawanie pod specjalistyczną opieką lekarską.
U osób z ostrym, niewielkim udarem niedokrwiennym lub z umiarkowanym do dużego ryzykiem wystąpienia przemijającego niedokrwienia mózgu (TIA) lekarz wdroży podwójne leczenie przeciwpłytkowe (klopidogrel z kwasem acetylosalicylowym) nie później niż 24 godziny po wystąpieniu objawów. Nie ma danych dotyczących stosunku korzyści do ryzyka krótkotrwałego, podwójnego leczenia przeciwpłytkowego u chorych z ostrym, niewielkim udarem niedokrwiennym lub umiarkowanym do dużego ryzykiem wystąpienia TIA, u których w wywiadzie stwierdzono krwotok wewnątrzczaszkowy.
U chorych ze znacznym udarem niedokrwiennym monoterapię klopidogrelem należy rozpocząć dopiero po 7 dniach od wystąpienia objawów. Ze względu na brak odpowiednich danych nie zaleca się stosowania podwójnego leczenia przeciwpłytkowego w przypadku znacznego udaru niedokrwiennego.
Nie ma danych przemawiających za stosowaniem podwójnego leczenia przeciwpłytkowego u pacjentów, u których wskazana jest endarterektomia tętnic szyjnych lub trombektomia wewnątrznaczyniowa, a także u osób, u których planowane jest leczenie trombolityczne lub przeciwzakrzepowe; nie zaleca się podwójnego leczenia przeciwpłytkowego w takich przypadkach.
Klopidogrel jest metabolizowany do czynnego metabolitu z udziałem izoenzymu 2C19 cytochromu P450 (CYP2C19). W grupie chorych ze zmniejszonym metabolizmem przez izoenzym 2C19 cytochromu P450 klopidogrel wywiera słabsze działanie na czynność płytek. Dostępne są testy, które pozwalają stwierdzić, czy chory należy do tej grupy pacjentów.
Równoległe stosowanie leków hamujących aktywność izoenzymu 2C19 cytochromu P450, może zmniejszać stężenie czynnego metabolitu klopidogrelu. Nie zaleca się równoległego stosowania leków silnie lub umiarkowanie hamujących aktywność tego izoenzymu.
Równoległe stosowanie leków zwiększających aktywność izoenzymu 2C19 cytochromu P450, może zwiększać stężenie czynnego metabolitu klopidogrelu i nasilać ryzyko krwawień. Nie zaleca się równoległego stosowania leków silnie zwiększających aktywność tego izoenzymu.
Należy zachować ostrożność, jeżeli wraz z klopidogrelem stosowane są leki metabolizowane z udziałem izoenzymu 2C8 cytochromu P450.
Klopidogrel należy do grupy tienopirydyn. Leki z tej grupy, np. tyklopidyna czy prasugrel, mogą powodować reakcje nadwrażliwości, w tym: wysypka, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani mogący utrudniać oddychanie i mogący stanowić zagrożenie życia), zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość i neutropenia. Jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie reakcje nadwrażliwości na jakiekolwiek tienopirydyny, koniecznie poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na klopidogrel. Osoby, u których w przeszłości wystąpiła reakcja alergiczna lub hematologiczna na którykolwiek lek z grupy tienopirydyn, są bardziej zagrożone wystąpieniem podobnych reakcji po zastosowaniu klopidogrelu (krzyżowa reakcja nadwrażliwości). W przypadku osób z tej grupy, zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności i monitorowanie objawów nadwrażliwości.
U osób z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest zachowanie ostrożności, ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania preparatu w tej grupie chorych.
Ze względu na ograniczone doświadczenie, klopidogrel należy stosować ostrożnie u osób z chorobami wątroby, które mogą mieć skłonności do krwawień.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
• preparat zawiera laktozę; osoby z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu;
• preparat zawiera olej rycynowy, który może powodować niestrawność i biegunkę.
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn.
Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli:
• zwykle stosowana dawka: 75 mg 1 raz na dobę; tabletka 300 mg jest przeznaczona do podawania jako dawka nasycająca, w sytuacjach, gdy dawka nasycająca jest zalecana
• z ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia odcinka ST (niestabilna dławica piersiowa lub zawał serca bez załamka Q): pojedyncza dawka nasycająca 300 lub 600 mg (dawkę 600 mg lekarz rozważy u osób do ukończenia 75. roku życia, u których planowana jest przezskórna interwencja wieńcowa), następnie 75 mg 1 raz na dobę w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w dawce 75–325 mg na dobę (zaleca się, aby dawka kwasu acetylosalicylowego nie była większa niż 100 mg na dobę). Nie ustalono optymalnego czasu leczenia. Dane z badań klinicznych potwierdzają stosowanie leku do 12 miesięcy, a maksymalnie korzystny efekt obserwowano po 3 miesiącach.
• ze świeżym zawałem serca z uniesieniem odcinka ST, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym:
o u chorych leczonych farmakologicznie, kwalifikujących się do leczenia trombolitycznego/fibrynolitycznego, pojedyncza dawka nasycająca 300 mg, następnie 75 mg 1 raz na dobę w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym i lekami trombolitycznymi lub bez nich. U chorych po 75. roku życia nie podaje się dawki nasycającej. Leczenie zwykle kontynuuje się przez co najmniej 4 tygodnie.
o u chorych poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej pojedyncza dawka nasycająca 300 lub 600 mg w zależności od procedur i czasu, który upłynął pomiędzy nimi - zobacz: zarejestrowane materiały producenta; (dawkę nasycającą 600 mg u chorych w wieku 75 lat i starszych stosować ostrożnie, po indywidualnej ocenie lekarza), następnie 75 mg 1 raz na dobę w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w dawce 75–100 mg na dobę. Leczenie kontynuuje się do 12 miesięcy.
Leczenie chorych z umiarkowanym lub dużym ryzykiem wystąpienia TIA lub niewielkiego udaru niedokrwiennego: pojedyncza dawka nasycająca 300 mg, a następnie 75 mg 1 raz na dobę w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w dawce 75–100 mg na dobę. Leczenie skojarzone powinno być rozpoczęte w ciągu 24 godzin od wystąpienia TIA lub udaru niedokrwiennego i kontynuowane przez 21 dni; następnie lekarz zaleci pojedynczą terapię przeciwpłytkową.
Profilaktyka powikłań zakrzepowych w miażdżycy i zakrzepowo-zatorowych w migotaniu przedsionków (w tym udaru): 75 mg 1 raz na dobę, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w dawce 75–100 mg na dobę.
Szczególne grupy chorych:
U osób z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność, ponieważ dane dotyczące stosowania preparatu w tej grupie chorych są ograniczone.
U osób z umiarkowanie nasilonymi chorobami wątroby, które mogą mieć skłonności do krwawień, należy zachować ostrożność. Dane dotyczące stosowania preparatu w tej grupie chorych są ograniczone.
W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby stosowanie preparatu jest przeciwwskazane.
Chorzy w podeszłym wieku:
• ostry zespół wieńcowy bez uniesienia odcinka ST: dawkę nasycającą 600 mg lekarz rozważy u osób do ukończenia 75. roku życia, u których planowana jest przezskórna interwencja wieńcowa
• świeży zawał serca z uniesieniem odcinka ST: dawki nasycającej nie podaje się u chorych w wieku 75 lat i starszych leczonych zachowawczo kwalifikujacych się do leczenia trombolitycznego/fibrynolitycznego
• u chorych poddanych pierwotnej przezskórnej interwencji wieńcowej oraz u chorych poddanych przezskórnej interwencji wieńcowej po ponad 24 godzinach od otrzymania leczenia fibrynolitycznego dawkę nasycającą 600 mg u chorych w wieku 75 lat i starszych stosuje się ostrożnie, po indywidualnej ocenie lekarza.
Dzieci i młodzież: nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży.
Sposób przyjmowania:
Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku.
W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie ciąży.
Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Nie zaleca się równoległego stosowania klopidogrelu i doustnych leków przeciwzakrzepowych, takich jak np. warfaryna, ponieważ może to zwiększać intensywność krwawień.
Należy zachować ostrożność, jeżeli równolegle stosowane są inne leki mogące zwiększać ryzyko krwawienia, takie jak np:
• kwas acetylosalicylowy
• inhibitory glikoprotein IIb/IIIa
• heparyna
• leki trombolityczne
• niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym inhibitory COX2
• selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
• pentoksyfilina.
W wymienionych powyżej sytuacjach lekarz zaleci zachowanie odpowiednich środków ostrożności i badania kontrolne.
Klopidogrel jest metabolizowany do czynnego metabolitu z udziałem izoenzymu 2C19 cytochromu P450 (CYP2C19). Stosowanie leków zwiększających aktywność tego izoenzymu (np. ryfampicyna) może nasilać działanie przeciwpłytkowe i zwiększać ryzyko krwawień. Nie zaleca się stosowania klopidogrelu i leków silnie zwiększających aktywność izoenzymu CYP2C19.
Równoległe stosowanie leków hamujących aktywność CYP2C19 może zmniejszać stężenie czynnego metabolitu klopidogrelu i zmniejszać jego przeciwpłytkowe działanie. Ze względu na ryzyko poważnych powikłań dotyczących układu sercowo-naczyniowego, nie zaleca się równoległego stosowania leków silnie lub umiarkowanie hamujących aktywność izoenzymu 2C19 cytochromu P450, takich jak np.: omeprazol, esomeprazol, fluwoksamina, fluoksetyna, moklobemid, worykonazol, flukonazol, tyklopidyna, karbamazepina i efawirenz.
Nie zaleca się równoległego stosowania klopidogrelu i omeprazolu lub esomeprazolu. Natomiast, pantoprazol i lanzoprazol, w mniejszym stopniu niż omeprazol i esomeprazol, zmniejszają stężenie czynnego metabolitu klopidogrelu.
Nie stwierdzono, by inne leki zmniejszające kwasowość soku żołądkowego, takie jak leki zobojętniające sok żołądkowy czy leki blokujące receptory histaminowe H2, miały wpływ na przeciwpłytkowe działanie klopidogrelu.
Nie zaleca się stosowania klopidogrelu u osób zakażonych HIV leczonych wzmocnionymi terapiami przeciwretrowirusowymi (rytonawir, kobicystat), ze względu na zwiększone ryzyko zdarzeń naczyniowych.
Nie stwierdzono występowania klinicznie istotnych interakcji w przypadku stosowania klopidogrelu z następującymi lekami: atenolol, nifedypina, fenobarbital, estrogen, fenytoina czy tolbutamid.
Należy zachować ostrożność, jeżeli wraz z klopidogrelem stosowane są leki metabolizowane z udziałem izoenzymu 2C8 cytochromu P450 (CYP2C8), w tym repaglinid, paklitaksel. Metabolit klopidogrelu hamuje aktywność CYP2C8. Klopidogrel zwiększa ekspozycję na repaglinid.
Klopidogrel nie wpływa na farmakokinetykę digoksyny ani teofiliny.
Nie stwierdzono klinicznie znaczących interakcji, gdy klopidogrel stosowany był równolegle z: lekami moczopędnymi, beta-blokerami, inhibitorami konwertazy angiotensyny, antagonistami wapnia, lekami zmniejszającymi stężenie cholesterolu, lekami rozszerzającymi naczynia wieńcowe, lekami przeciwcukrzycowymi (w tym insuliną), lekami przeciwpadaczkowymi.
Morfina i inne opioidy mogą opóźniać i zmniejszać wchłanianie klopidogrelu. U chorych z ostrym zespołem wieńcowym, wymagających stosowania morfiny (lub innych agonistów opioidowych) lekarz może zalecić stosowanie pozajelitowego leku przeciwpłytkowego.
Klopidogrel może zwiększać ekspozycję na rozuwastatynę.
Jak każdy lek, również Plavix może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Krwawienie jest najczęściej występującym działaniem niepożądanym, w tym krwawienia z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, krwiaki i siniaki oraz bóle brzucha, biegunka, niestrawność. Niezbyt często: krwawienie wewnątrzczaszkowe (w tym przypadki śmiertelne), krwawienie do oka (dospojówkowe, wewnątrzgałkowe, dosiatkówkowe), krwiomocz, krwawienie do skóry (plamica), wydłużenie czasu krwawienia, zmniejszenie liczby neutrofili, zmniejszenie liczby płytek, małopłytkowość, leukopenia, eozynofilia, zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, wrzody żołądka i dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej żołądka, wymioty, nudności, zaparcia, wzdęcia, wysypka, świąd.
Rzadko: neutropenia (w tym ciężka), krwotok pozaotrzewnowy, ginekomastia.
Bardzo rzadko lub z nieznaną częstością: zakrzepowa plamica małopłytkowa, niedokrwistość aplastyczna, ciężka agranulocytoza, ciężka małopłytkowość, hemofilia nabyta, granulocytopenia, niedokrwistość, ciężki krwotok, krwotok z ran operacyjnych, zapalenie naczyń, niedociśnienie tętnicze, krwawienie z dróg oddechowych (krwioplucie, krwotok płucny), krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok pozaotrzewnowy zakończony zgonem, krwawienia w układzie mięśniowo-szkieletowym (w tym dostawowe), zespół Kounisa związany z alergiczną reakcją na klopidogrel (alergiczna dławica piersiowa związana ze skurczem naczyń wieńcowych, alergiczny zawał serca), choroba posurowicza, autoimmunologiczny zespół insulinowy (który może prowadzić do ciężkiej hipoglikemii), krzyżowe reakcje nadwrażliwości na inne leki z grupy tienopirydyn (np. tyklopidyna, prasugrel), omamy, stany splątania, zaburzenia smaku, utrata smaku, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie jelita grubego (w tym wrzodziejące i limfocytowe), zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia czynności wątroby, ostra niewydolność wątroby, zapalenie wątroby, zapalenie kłębuszków nerkowych, zaburzenia czynności nerek, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, gorączka, bóle mięśniowe, bóle stawów, reakcje anafilaktyczne i podobne do anafilaktycznych, pokrzywka, wysypka, liszaj płaski, ciężkie reakcje skórne (martwica toksyczna rozpływna naskórka, zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy, ostra uogólniona osutka krostkowa), obrzęk naczynioruchowy, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi.
Agregex (tabletki powlekane) Areplex (tabletki powlekane) Clopidix (tabletki powlekane) Clopidogrel Aurovitas (tabletki powlekane) Clopidogrel Bluefish (tabletki powlekane) Clopidogrel Genoptim (tabletki powlekane) Clopidogrel Krka (tabletki powlekane) Clopidogrel Ranbaxy (tabletki powlekane) Grepid 75 mg (tabletki powlekane) Pegorel (tabletki powlekane) Plavocorin (tabletki powlekane) Trombex (tabletki powlekane) Zyllt (tabletki powlekane)
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł