Hormon, lek przeciw niedokrwistości
Nazwa preparatu | Postać; dawka; opakowanie | Producent | Cena 100% | Cena po refundacji |
---|---|---|---|---|
Mircera
|
roztwór do wstrzykiwań;
100 µg/ml (30 µg/0,3 ml);
1 ampułkostrzykawka 0,3 ml
|
Roche
|
b/d
|
|
Mircera
|
roztwór do wstrzykiwań;
167 µg/ml (50 µg/0,3 ml);
1 ampułkostrzykawka 0,3 ml
|
Roche
|
b/d
|
|
Mircera
|
roztwór do wstrzykiwań;
250 µg/ml (75 µg/0,3 ml);
1 ampułkostrzykawka 0,3 ml
|
Roche
|
b/d
|
|
Mircera
|
roztwór do wstrzykiwań;
333 µg/ml (100 µg/0,3 ml);
1 ampułkostrzykawka 0,3 ml
|
Roche
|
b/d
|
|
Mircera
|
roztwór do wstrzykiwań;
400 µg/ml (120 µg/0,3 ml);
1 ampułkostrzykawka 0,3 ml
|
Roche
|
b/d
|
|
Mircera
|
roztwór do wstrzykiwań;
500 µg/ml (150 µg/0,3 ml);
1 ampułkostrzykawka 0,3 ml
|
Roche
|
b/d
|
|
Mircera
|
roztwór do wstrzykiwań;
667 µg/ml (200 µg/0,3 ml);
1 ampułkostrzykawka 0,3 ml
|
Roche
|
b/d
|
|
Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2024 r.
Leczenie objawowej niedokrwistości związanej z przewlekłą chorobą nerek u dorosłych. Leczenie objawowej niedokrwistości związanej z przewlekłą chorobą nerek u dzieci i młodzieży w wieku 3 mies. –<18 lat, po zmianie leczenia z innego środka stymulującego erytropoezę (ESA) po ustabilizowaniu nim stężenia hemoglobiny. S.c. (preferowane u pacjentów niepoddawanych hemodializom w celu uniknięcia nakłuwania żył obwodowych) – w ramię, udo lub brzuch albo i.v. Celem leczenia jest uzyskanie stężenia hemoglobiny 10–12 g/dl. Wahaniom wartości stężeń hemoglobiny należy przeciwdziałać korygując dawki; należy unikać utrzymywania się stężenia hamoglobiny >12 g/dl oraz zwiększenia stężenia hemoglobiny w okresie 4 tyg. o >2 g/dl (1,24 mmol/l) u dorosłych i o >1 g/dl (0,62 mmol/l) u dzieci. Leczenie jest na ogół długotrwałe, w razie konieczności można je jednak przerwać w dowolnym momencie. U pacjentów poddawanych dializom otrzewnowym należy regularnie kontrolować stężenie hemoglobiny i ściśle przestrzegać schematu dawkowania. Dorośli. W celu zwiększenia stężenia hemoglobiny >10 g/dl zalecana dawka początkowa u pacjentów niepoddawanych dializie wynosi 1,2 µg/kg mc. 1 ×/mies.; alternatywnie u pacjentów poddawanych lub niepoddawanych hemodializie można stosować dawkę początkową 0,6 µg/kg mc. co 2 tyg. Jeżeli zwiększenie stężenia hemoglobiny w ciągu 1 mies. wynosi <1 g/dl (0,62 mmol/l), można zwiększyć dawkę o ok. 25%, kolejne zwiększenia dawki o ok. 25% mogą być dokonywane w odstępach 1 mies., aż do uzyskania docelowego stężenia hemoglobiny. Jeżeli zwiększenie stężenia hemoglobiny wynosi >2 g/dl (1,24 mmol/l) w ciągu 1 mies. lub osiąga wartość 12 g/dl (7,45 mmol/l), należy zmniejszyć dawkę o ok. 25%; jeżeli stężenie hemoglobiny nadal się zwiększa, należy przerwać leczenie do czasu, aż stężenie to zacznie się zmniejszać; leczenie wznowić dawką mniejszą o 25% od poprzednio stosowanej. Korygowanie dawek nie powinno odbywać się częściej niż 1 ×/mies. Pacjenci leczeni w odstępach 2 tyg., u których stężenie hemoglobiny wynosi >10 g/dl (6,21 mmol/l), mogą otrzymać dawkę 1 ×/mies., w dawce równoważnej 2 dawkom podawanym wcześniej w odstępach 2 tyg. U chorych otrzymujących wcześniej środki stymulujące erytropoezę (ESA) początkową dawkę glikolu metoksypolietylenowego epoetyny beta podawaną 1 ×/mies. należy obliczyć na podstawie wcześniej stosowanej dawki darbepoetyny alfa lub epoetyny. Pierwsza dawka powinna być podana zgodnie z terminem kolejnej zaplanowanej wcześniej dawki darbepoetyny alfa lub epoetyny. W razie konieczności dostosowania dawki w celu utrzymania docelowego stężenia hemoglobiny >10 g/dl (6,21 mmol/l), dawka miesięczna może być zwiększona o ok. 25%. Jeśli zwiększenie stężenia hemoglobiny w ciągu 1 mies. wynosi >2 g/dl (1,24 mmol/l) lub jeśli stężenie hemoglobiny zwiększa się i osiąga wartość 12 g/dl (7,45 mmol/l), dawkę należy zmniejszyć o ok. 25%; jeśli stężenie hemoglobiny nadal się zwiększa, leczenie należy przerwać do czasu, aż stężenie hemoglobiny zacznie się zmniejsza, można wtedy wznowić leczenie dawką mniejszą o 25% od poprzednio stosowanej. Po przerwaniu leczenia można oczekiwać zmniejszenia stężenia hemoglobiny z szybkością 0,35 g/dl (0,22 mmol/l) w ciągu tygodnia. Korygowanie dawki nie powinno się odbywać częściej niż 1 ×/mies. Dzieci i młodzież w wieku 3 mies.–<18 lat dotychczas leczone ESA. Dzieci i młodzież, u których w wyniku leczenia z zastosowaniem ESA ustabilizowano stężenie hemoglobiny, mogą być przestawione na leczenie glikolem metoksypolietylenowym epoetyny beta podawanym 1 ×/4 tyg., ale z zachowaniem tej samej drogi podania co dotychczasowy lek. Dawka początkowa powinna być obliczona na podstawie całkowitej dawki tygodniowej stosowanego dotychczas ESA w momencie zmiany leku. Z uwagi na dostępne wielkości dawek w ampułkostrzykawkach, pacjenci przyjmujący ESA w dawce <9 µg/tydz. (darbepoetyna alfa) lub <2000 j.m. epoetyny/tydz. nie powinni być przestawiani na leczenie glikolem metoksypolietylenowym epoetyny beta. Jeśli konieczne jest dostosowanie dawki w celu utrzymania stężenia hemoglobiny >10 g/dl, dawka może być zwiększona o ok. 25%. Jeśli zwiększenie stężenia hemoglobiny wynosi >1 g/dl (0,62 mmol/l) w ciągu 4 tyg. lub jeśli stężenie hemoglobiny zwiększa się i osiąga wartość 12 g/dl (7,45 mmol/l), dawkę należy zmniejszyć o ok. 25%. Jeśli stężenie hemoglobiny nadal zwiększa się po zmniejszeniu dawki, leczenie należy przerwać do czasu, aż stężenie hemoglobiny zacznie się zmniejszać, można wówczas wznowić leczenie rozpoczynając od dawki mniejszej o 25% od poprzednio stosowanej. Nie należy dostosowywać dawki częściej niż 1 ×/4 tyg. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u dzieci w wieku <3 mies. Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ani u osób w wieku ≥65 lat. Szczegółowe informacje – patrz: zarejestrowane materiały producenta.
Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze.
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł