Lek przeciwcukrzycowy zmniejszający stężenie glukozy we krwi (lek hipoglikemizujący). Preparat zawiera insulinę aspart (analog insuliny ludzkiej) o szybkim początku działania oraz zawiesinę protaminową insuliny aspart o średnio długim czasie działania.
Nazwa preparatu | Postać; dawka; opakowanie | Producent | Cena 100% | Cena po refundacji |
---|---|---|---|---|
NovoMix 50 Penfill
|
zawiesina do wstrzykiwań;
100 j./ml (100 j./ml; zawiera: 50% rozpuszczalnej insuliny aspart, 50% insuliny aspart krystalizowanej z protaminą);
5 wkładów 3 ml
|
Novo Nordisk
|
135,05 zł
|
0,00
zł
Cena po refundacji
lek wydawany bezpłatnie:
we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które nie ukończyły 18. roku życia
0,00
zł
Cena po refundacji
lek wydawany bezpłatnie:
we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych (kobiet w ciąży)
0,00
zł
Cena po refundacji
lek wydawany bezpłatnie:
we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które ukończyły 65. rok życia
38,27
zł
Cena po refundacji
lek wydawany za odpłatnością ryczałtową (3,20 zł) do wysokości limitu:
we wskazaniach: cukrzyca
|
Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2024 r.
Preparat zawiera mieszaninę insuliny aspart oraz zawiesiny protaminowej insuliny aspart. Insulina aspart jest analogiem insuliny ludzkiej. Charakteryzuje się wcześniejszym początkiem i krótszym czasem działania niż insulina ludzka. Zawiesina protaminowa insuliny aspart charakteryzuje się średnio długim czasem działania. Insulina aspart wytwarzana jest metodą inżynierii genetycznej (gen ludzkiej insuliny, po niewielkiej modyfikacji, wprowadza się do komórek drożdży Saccharomyces cerevisae z zastosowaniem metody rekombinacji DNA). Insulina stosowana jest w celu zmniejszenia stężenia glukozy we krwi w przebiegu cukrzycy. Pobudza obwodowy wychwyt glukozy, wywiera działanie anaboliczne i zmniejsza katabolizm. Po połączeniu ze swoistymi receptorami na powierzchni komórek wątroby, komórek tkanki mięśniowej oraz tkanki tłuszczowej stymuluje wychwyt glukozy przez te komórki. Nasila syntezę glikogenu w tkance mięśniowej i w wątrobie. Hamuje proces uwalniania glukozy przez wątrobę (zmniejsza glikogenolizę i glikoneogenezę). Zwiększa syntezę tłuszczów w tkance tłuszczowej i w wątrobie, zmniejsza lipolizę. Zwiększa wychwyt aminokwasów i syntezę białek. Endogenna insulina wydzielana jest przez komórki beta trzustki w sposób zależny od stężenia glukozy. Duże stężenie glukozy we krwi stymuluje wydzielanie insuliny przez trzustkę.
U chorych na cukrzycę preparat poprawia kontrolę glikemii. Insulina aspart charakteryzuje się szybszym wchłanianiem, wcześniejszym początkiem i krótszym czasem działania niż insulina ludzka. Po podaniu podskórnym początek działania rozpoczyna się po 10–20 minutach. Działanie maksymalne występuje między 1–3 godziną po wstrzyknięciu a całkowity czas działania wynosi około 3–5 godzin. Natomiast farmakokinetyka zawiesiny protaminowej insuliny aspart jest typowa dla insuliny o średnio długim czasie działania (czas działania wynosi ok. 14–24 godzin). Szybkość i czas działania preparatu jest wypadkową szybkości i czasu działania obu jego składników.
NovoMix 30 Penfill:
• preparat jest wskazany w leczeniu dorosłych, młodzieży i dzieci po ukończeniu 10. roku życia chorych na cukrzycę.
NovoMix 50 Penfill:
• preparat jest wskazany w leczeniu dorosłych chorych na cukrzycę.
Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Nie stosować dożylnie.
Nie stosować w pompach insulinowych.
Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Preparat należy stosować ściśle wg zaleceń lekarza i nie wolno nagle przerywać jego stosowania. Przerwanie leczenia, szczególnie w leczeniu cukrzycy typu 1, stosowanie zbyt małych dawek lub pomijanie dawek może prowadzić do wystąpienia hiperglikemii i cukrzycowej kwasicy ketonowej. Pierwsze objawy hiperglikemii pojawiają się zwykle stopniowo, w ciągu kilku godzin lub dni i mogą obejmować: zwiększone pragnienie, częste oddawanie moczu, nudności, wymioty, senność, zaczerwienienie i suchość skóry, suchość w ustach, utratę apetytu oraz zapach acetonu w wydychanym powietrzu. W przebiegu cukrzycy typu 1 nieleczona hiperglikemia może prowadzić do wystąpienia kwasicy ketonowej, która stanowi zagrożenie życia.
Zastosowanie zbyt dużej dawki insuliny, pominięcie posiłku lub nieplanowany duży wysiłek fizyczny może prowadzić do wystąpienia hipoglikemii. Nie wolno stosować preparatu w przypadku wystąpienia hipoglikemii lub jej podejrzenia. Lekarz indywidualnie dostosuje dawkowanie.
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku zwiększania dawki (ryzyko hipoglikemii).
Znaczna poprawa kontroli glikemii (np. po intensywnym leczeniu z zastosowaniem insuliny) może wpłynąć na zmianę objawów zapowiadających hipoglikemię lub mogą one być mniej wyraźne. U osób długo chorujących na cukrzycę objawy zapowiadające hipoglikemię mogą wcale nie występować.
Preparat powinien być stosowany w bezpośrednim związku z posiłkiem. Należy wziąć pod uwagę szybki początek działania preparatu u osób, u których współistniejące choroby lub stosowane leki mogą powodować wolniejsze wchłanianie pokarmu.
Zapotrzebowanie na insulinę może ulec zmianie podczas choroby, zakażenia, gorączki czy w przypadku urazów. W powyższych stanach kontrola glikemii powinna być bardzo staranna. Należy pozostawać pod wnikliwym nadzorem lekarza, który zaleci odpowiednie dostosowanie dawki. Dostosowanie dawki insuliny może także być konieczne w przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby oraz w przypadku chorób mających wpływ na nadnercza, przysadkę mózgową lub tarczycę.
Wszelka zmiana sposobu leczenia cukrzycy, w tym każda zmiana stosowanego preparatu insuliny na inny, wymaga ścisłego nadzoru lekarza. Zmiana taka może pociągać za sobą konieczność dostosowania dawki. Lekarz zaleci sposób postępowania i odpowiednio dostosuje dawkę; należy postępować ściśle wg zaleceń lekarza.
Po jakiejkolwiek zmianie stosowanego preparatu insuliny wczesne objawy hipoglikemii mogą być mniej nasilone lub inne od tych, występujących w czasie stosowania poprzedniego typu insuliny.
W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić reakcja objawiająca się bólem, świądem, wysypką, obrzękiem, zasinieniem czy stanem zapalnym. Objawy reakcji miejscowej zwykle ustępują w ciągu kilku dni lub tygodni, rzadko wymagają przerwania stosowania preparatu. Zmiana miejsc wstrzyknięć w obrębie danego obszaru anatomicznego może ograniczyć występowanie tego typu reakcji.
Przed podróżą do innej strefy czasowej należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ pory wstrzyknięć insuliny mogą ulec zmianie.
Leczenie skojarzone z zastosowaniem insuliny i pioglitazonu może spowodować wystąpienie niewydolności serca, zwłaszcza u osób z czynnikami ryzyka jej rozwoju. Jeżeli lekarz zaleci stosowanie insuliny w skojarzeniu z pioglitazonem, konieczna jest obserwacja chorego, czy nie występują u niego objawy niewydolności serca, w tym obrzęki czy zwiększenie masy ciała. W razie wystąpienia objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, ponieważ konieczne może być zaprzestanie stosowania pioglitazonu.
W celu uniknięcia pomyłek, przed wykonaniem wstrzyknięcia, należy zawsze sprawdzić na etykiecie, czy we wstrzykiwaczu znajduje się właściwa insulina.
W rzadkich przypadkach przyjmowanie insuliny może spowodować powstanie przeciwciał skierowanych przeciwko insulinie; w takich przypadkach konieczne może być dostosowanie dawki insuliny.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
• preparat zawiera mniej niż 23 mg sodu na dawkę i uznaje się, że jest „wolny od sodu”.
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Należy wziąć pod uwagę, że w przypadku wystąpienia hipoglikemii sprawność psychofizyczna, w tym szybkość reakcji może być zaburzona. Może to stanowić zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń/maszyn. Należy zapobiegać możliwości wystąpienia hipoglikemii. Jest to szczególnie istotne u chorych, u których hipoglikemia występuje często, a także gdy wczesne objawy hipoglikemii są mało nasilone lub nie występują. W takich przypadkach należy skonsultować się z lekarzem i ustalić, czy w danym przypadku możliwe jest prowadzenie pojazdów i obsługiwanie urządzeń/maszyn.
Preparat ma postać zawiesiny do wstrzykiwań we wkładach, wyłącznie do podawania podskórnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.
Lekarz zaleci dawkowanie indywidualnie.
Zaleca się dokładne monitorowanie stężenia glukozy we krwi. Dostosowanie dawkowania może być konieczne, jeżeli wystąpi zakażenie, gorączka, stan chorobowy, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, zmiana sposobu odżywiania lub zmiana aktywności fizycznej.
Jakakolwiek zmiana stosowanego preparatu insuliny na inny, może być dokonywana wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza i wymaga aby lekarz indywidualnie dostosował dawkowanie. W okresie zmiany stosowanego rodzaju insuliny i przez kilka tygodni po zmianie zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia glukozy we krwi.
Szczególne grupy chorych:
U osób w podeszłym wieku (po 65. roku życia) należy szczególnie starannie monitorować stężenie glukozy we krwi; w razie potrzeby lekarz indywidualnie dostosuje dawkowanie. Doświadczenie dotyczące stosowania preparatu w skojarzeniu z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi u osób po 75. roku życia jest ograniczone.
Zaburzenia czynności nerek lub wątroby mogą zmniejszyć zapotrzebowanie na insulinę. Należy szczególnie starannie monitorować stężenie glukozy we krwi i dostosować dawkowanie indywidualnie.
Młodzież i dzieci po ukończeniu 10. roku życia: lekarz może zalecić stosowanie preparatu NovoMix 30 Penfill w sytuacjach, gdy zalecane jest stosowanie insulin dwufazowych.
Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania preparatu NovoMix 50 Penfill u dzieci i młodzieży do ukończenia 18. roku życia.
Sposób podawania:
Preparat podaje się wyłącznie podskórnie, bezpośrednio przed posiłkiem; w razie potrzeby można podać preparat krótko po posiłku. Początek działania preparatu następuje szybciej niż w przypadku dwufazowej insuliny ludzkiej. Początek i czas działania preparatu może różnić się w zależności od wielu czynników (miejsce wstrzyknięcia, dawka, temperatura, przepływ krwi, aktywność fizyczna).
Preparat we wkładach przeznaczony jest do stosowania wyłącznie z systemami podawania insuliny firmy Novo Nordisk i igłami NovoFine lub NovoTwist. Do opakowania dołączona jest szczegółowa instrukcja postępowania od producenta. Preparat podaje się podskórnie, w tkankę podskórną brzucha, udo, pośladek lub okolicę mięśnia naramiennego. Miejsca wstrzyknięcia powinny być zmieniane w obrębie tego samego obszaru anatomicznego w celu uniknięcia lipodystrofii (zanik tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzykiwania insuliny).
Nie stosować dożylnie.
W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu przez kobiety w ciąży. Zarówno hipoglikemia jak i hiperglikemia występujące w przebiegu nieprawidłowo leczonej cukrzycy mogą stanowić zagrożenie dla płodu. Dlatego w okresie ciąży, a także w okresie jej planowania, zalecana jest regularna kontrola stężenia glukozy we krwi i odpowiednie dostosowanie dawkowania – ściśle wg zaleceń lekarza. W I trymestrze ciąży zapotrzebowanie na insulinę zwykle zmniejsza się i następnie stopniowo zwiększa się podczas II i III trymestru ciąży. Po porodzie zapotrzebowanie na insulinę zwykle gwałtownie maleje (wzrasta ryzyko wystąpienia hipoglikemii).
W okresie karmienia piersią konieczne może być dostosowanie dawki insuliny i/lub stosowanej diety.
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
W okresie stosowania preparatu przyjmowanie jakichkolwiek innych leków może mieć miejsce tylko za zgodą lekarza lub na jego zalecenie.
Inne leki mogą zwiększać lub zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę i w okresie ich stosowania oraz ponownie, po zakończeniu ich stosowania, konieczne może być dostosowanie dawkowania insuliny przez lekarza. Zmniejszenie zapotrzebowania na insulinę może zwiększać ryzyko wystąpienia hipoglikemii, a zwiększenie zapotrzebowania na insulinę może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Należy uważnie monitorować glikemię.
Niżej wymienione leki mogą wpływać na zmniejszenie stężenia glukozy we krwi i powodować zmniejszenie zapotrzebowania na insulinę: doustne leki przeciwcukrzycowe, inhibitory monoaminooksydazy (inhibitory MAO), leki z grupy beta blokerów, inhibitory konwertazy angiotensyny ACE (np. kaptopryl, enalapryl), antagoniści receptora angiotensyny II, salicylany (np. kwas acetylosalicylowy), sulfonamidy, steroidy anaboliczne i agoniści receptora GLP-1.
Niżej wymienione leki mogą wpływać na zwiększenie stężenia glukozy we krwi i powodować zwiększenie zapotrzebowania na insulinę: kortykosteroidy, danazol, diazoksyd, leki moczopędne (tiazydy), glukagon, doustne środki antykoncepcyjne, somatotropina (hormon wzrostu), sympatykomimetyki (np. adrenalina, salbutamol, terbutalina, ritodryna) i hormony tarczycy.
Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne (beta-blokery) mogą maskować objawy hipoglikemii.
Analogi somatostatyny (oktreotyd, lanreotyd) mogą zarówno zmniejszać lub zwiększać zapotrzebowanie na insulinę.
Alkohol może nasilać i przedłużać lub też zmniejszać hipoglikemizujące działanie insuliny.
Jak każdy lek, również NovoMix 30, -50 Penfill może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Najczęściej występującym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, występująca gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania. Objawy hipoglikemii zwykle pojawiają się nagle. Mogą obejmować: zimne poty, chłodną bladą skórę, zmęczenie, drżenie, niepokój, nietypowe znużenie, osłabienie, stany splątania, trudności z koncentracją, zawroty głowy, senność, silny głód, zaburzenia widzenia, ból głowy, nudności i kołatanie serca. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności, drgawek, upośledzenia czynności mózgu a nawet do śmierci. Niezbyt często: zaburzenia refrakcji (rodzaj zaburzenia widzenia), retinopatia cukrzycowa (intensywne leczenie cukrzycy i nagła poprawa kontroli stężenia glukozy we krwi mogą być związane z czasowym nasileniem się objawów retinopatii cukrzycowej; długotrwała poprawa kontroli glikemii zmniejsza ryzyko postępu retinopatii cukrzycowej), lipodystrofia (zanik tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzykiwania insuliny), reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, obrzęk, świąd, ból, stan zapalny, krwiak), obrzęki, miejscowa reakcja uczuleniowa, pokrzywka, wysypka. Rzadko neuropatia obwodowa, w tym ostra neuropatia bólowa. Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne, w tym uogólniona wysypka, pokrzywka, obfite pocenie się, nudności, wymioty, obrzęk naczynioruchowy, trudności oddechowe, zwiększenie częstotliwości rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, utrata przytomności i wstrząs; reakcje anafilaktyczne mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia.
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł