Jest to preparat o działaniu ogólnym zawierający niesteroidowy lek przeciwzapalny ibuprofen w połączeniu z kodeiną.
Nazwa preparatu | Postać; dawka; opakowanie | Producent | Cena 100% | Cena po refundacji |
---|---|---|---|---|
Nurofen Plus
|
tabletki powlekane;
12,8 mg + 200 mg (1 tabl. zawiera: 200 mg ibuprofenu, 12,8 mg fosforanu kodeiny);
12 tabl.
|
Reckitt Benckiser Healthcare
|
16,50 zł
|
|
Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2024 r.
Jest to preparat złożony zawierający ibuprofen oraz fosforan kodeiny, substancje różniące się miejscem i sposobem działania. Ibuprofen jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Ibuprofen przeciwdziała syntezie prostaglandyn, substancji odgrywających znaczącą rolę w rozwoju stanu zapalnego. Działanie ibuprofenu polega na hamowaniu aktywności cyklooksygenaz (zarówno COX-1 jak i COX-2). Enzymy te biorą udział w reakcjach prowadzących do powstania prostaglandyn z lipidów błon komórkowych. Ibuprofen zmniejsza objawy odpowiedzi zapalnej (obrzęk, podwyższona temperatura, ból). Hamuje agregację płytek krwi (słabiej i krócej niż kwas acetylosalicylowy). Nie działa przeciwdrobnoustrojowo. Drugi ze składników preparatu to fosforan kodeiny, lek przeciwbólowy z grupy opioidów, działający na ośrodkowy układ nerwowy. Kodeina metabolizowana jest do aktywnego metabolitu – morfiny, z udziałem izoenzymu 2D6 cytochromu P450. U osób ze zmniejszoną aktywnością tego izoenzymu działanie przeciwbólowe kodeiny może nie być wystarczające. I przeciwnie, w przypadku nasilonej aktywności tego izoenzymu, istnieje ryzyko wystąpienia toksycznego działania opioidów, nawet podczas stosowania zwykle zalecanych dawek.
Dorośli
Preparat jest wskazany:
• w krótkotrwałym leczeniu ostrego bólu o umiarkowanym nasileniu (bóle reumatyczne i mięśniowe, bóle pleców, nerwobóle, migrena, bóle głowy, bóle zębów, bolesne miesiączkowanie), który nie ustępuje po leczeniu samym paracetamolem, ibuprofenem lub kwasem acetylosalicylowym.
• w gorączce w przebiegu przeziębienia lub grypy.
Dzieci i młodzież w wieku 12 - 18 lat
Preparat jest wskazany w leczeniu ostrego bólu o umiarkowanym nasileniu, który nie ustępuje po leczeniu innymi lekami przeciwbólowymi, takimi jak paracetamol lub ibuprofen (stosowanymi w monoterapii).
Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest uczulenie na kwas acetylosalicylowy (potocznie nazywany niekiedy aspiryną) lub na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne. Uczulenie na powyższe leki może objawiać się w postaci napadu astmy, pokrzywki lub nieżytu błony śluzowej nosa.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób:
• z czynną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniem lub perforacją, w tym po zastosowaniu NLPZ
• stosujących równolegle inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (w tym inhibitory COX-2)
• z ciężką niewydolnością nerek, wątroby lub serca (klasa IV wg. NYHA)
• ze zwiększonym ryzykiem krwawienia (skaza krwotoczna)
z zaburzeniami oddychania
z przewlekłymi zaparciami
równolegle lub w ciągu oststnich 14 dni stosujących leki z grupy inhibitorów MAO
• u dzieci poniżej 12 lat w objawowym leczeniu kaszlu i/lub przeziębienia ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich i zagrażających życiu działań niepożądanych
• u dzieci i młodzieży (w wieku 0 do 18 lat) poddawanych zabiegowi usunięcia migdałka podniebiennego (tonsilektomia) i/lub gardłowego (adenoidektomia) w ramach leczenia zespołu obturacyjnego bezdechu śródsennego ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich i zagrażających życiu działań niepożądanych
• u pacjentów, o których wiadomo, że mają bardzo szybki metabolizm z udziałem izoenzymu CYP2D6
oraz
• u kobiet w III trymestrze ciąży
• u kobiet w okresie karmienia piersią.
Nie stosować u dzieci do 12. roku życia.
Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Stosowanie preparatu w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy okres zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych wiąże się z ryzykiem wystąpienia krwotoku z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji, które mogą być przyczyną zgonu i niekoniecznie muszą być poprzedzone objawami ostrzegawczymi. Objawy te mogą wystąpić w każdym momencie leczenia, także u osób bez wcześniejszych zaburzeń czynności przewodu pokarmowego. Powikłania te są szczególnie niebezpieczne u osób w podeszłym wieku. Zawsze należy niezwłocznie poinformować lekarza o wszelkich nietypowych objawach ze strony przewodu pokarmowego (szczególnie o krwawieniu). Jeżeli wystąpi krwawienie z przewodu pokarmowego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu.
W przypadku osób z chorobami przewodu pokarmowego stosowanie preparatu jest możliwe tylko pod nadzorem lekarskim. U tych chorych należy stosować najmniejsze skuteczne dawki.
W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego lub owrzodzenia, należy zaprzestać stosowania leku.
Duże dawki oraz podeszły wiek zwiększają ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego. Należy zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem, jeżeli równolegle przyjmowane są inne leki zwiększające ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego, w tym choroby wrzodowej lub krwawienia (np. kortykosteroidy o działaniu ogólnym, leki przeciwzakrzepowe np. warfaryna, leki hamujące agregację płytek, w tym nawet małe dawki kwasu acetylosalicylowego [zwanego potocznie aspiryną], leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny). W powyższych przypadkach lekarz może niekiedy zalecić stosowanie leków osłonowych.
Należy unikać stosowania tego preparatu równolegle z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2.
Szczególna ostrożność i ścisły nadzór lekarski jest wymagany w przypadku stosowania preparatu przez chorych z nadciśnieniem tętniczym, z zastoinową niewydolnością serca, z zatrzymaniem płynów i obrzękami, z chorobą niedokrwienną serca, z chorobą tętnic obwodowych lub chorobą naczyń mózgowych oraz chorych z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego (cukrzyca, palenie tytoniu, hiperlipidemia). Jeżeli należysz do którejkolwiek z powyższych grup, przed zastosowaniem preparatu koniecznie skonsultuj się z lekarzem.
Badania kliniczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużej dawce (2400 mg/dobę), może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych (np. zawału serca lub udaru). Badania epidemiologiczne nie wskazują, żeby przyjmowanie ibuprofenu w małych dawkach (np. ≤ 1200 mg/dobę) było związane ze zwiększeniem takiego ryzyka.
U osób z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (NYHA II-III), rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i/lub chorobą naczyń mózgowych, lekarz dokładnie rozważy stosunek korzyści z leczenia do ryzyka z nim związanego; u tych osób należy unikać stosowania preparatu w dużych dawkach (2400 mg na dobę).
Lekarz starannie rozważy stosunek korzyści z leczenia do ryzyka z nim związanego w przypadku konieczności długotrwałego leczenia osób, u których występują czynniki ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych (nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu), szczególnie jeśli wymagane są duże dawki preparatu (2400 mg na dobę).
Preparat, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, może powodować wystąpienie ciężkich reakcji skórnych, niekiedy prowadzących do śmierci, takich jak zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, złuszczające zapalenie skóry. Reakcje te występują bardzo rzadko i najczęściej pojawiają się w 1. miesiącu stosowania preparatu. W razie wystąpienia pierwszych objawów zmian skórnych (wysypka, zmiany chorobowe błon śluzowych) lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem.
Preparat jest przeznaczony do stosowania krótkotrwałego. Jeśli objawy nasilają się lub nie ustępują, po 3 dniach stosowania preparatu należy skonsultować się z lekarzem.
Preparat może maskować objawy zakażenia. Jeżeli podejrzewasz zakażenie skonsultuj się z lekarzem, ponieważ konieczne może być zastosowanie odpowiedniego leczenia. Preparat nie działa przeciwdrobnoustrojowo.
Szczególną ostrożność należy zachować u osób:
• z toczniem rumieniowatym układowym oraz mieszaną chorobą tkanki łącznej (zwiększone ryzyko rozwoju jałowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych)
• z zaburzeniami czynności wątroby
• z zaburzeniami czynności nerek (ryzyko dalszego pogorszenia ich czynności)
• z czynną lub przebytą astmą oskrzelową oraz chorobami alergicznymi (ryzyko wystąpienia skurczu oskrzeli powodującego trudności w oddychaniu i/lub obrzęku naczynioruchowego mogącego utrudniać oddychanie i stanowić zagrożenie życia; konieczne jest zapewnienie możliwości szybkiego dostępu do pomocy lekarskiej)
Stosowanie preparatu może powodować zaburzenia płodności u kobiet i nie jest zalecane u kobiet, które planują ciążę. Działanie to jest przemijające i ustępuje po zakończeniu leczenia.
Spożywanie alkoholu i palenie tytoniu podczas stosowania preparatu jest niewskazane.
Istnieje ryzyko wystąpienia zaburzenia czynności nerek u odwodnionych dzieci i młodzieży.
Preparatu nie należy przyjmować równolegle z innymi lekami zawierającymi fosforan kodeiny.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania fosforanu kodeiny u osób z niedociśnieniem tętniczym, astmą, zmniejszeniem rezerwy oddechowej, ostrą niewydolnością układu oddechowego, z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, z rozrostem gruczołu krokowego, z niedoczynnością tarczycy, z niewydolnością kory nadnerczy, z wstrząsem, z obrażeniami głowy, w stanach z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym, z obturacyjnymi chorobami jelit, z ostrymi chorobami jamy brzusznej (np. wrzód trawienny), po niedawno przebytej operacji przewodu pokarmowego, z porażenną niedrożnością jelit, z kamicą żółciową, z miastenią, z wrzodem trawiennym lub drgawkami w wywiadzie, a także u osób uzależnionych od leków/narkotyków i z ostrym upojeniem alkoholowym w wywiadzie.
Osoby w podeszłym wieku mogą metabolizować lub wydalać opioidowe środki przeciwbólowe wolniej niż osoby młodsze. Fosforan kodeiny należy stosować ostrożnie u chorych w podeszłym wieku oraz osłabionych, ponieważ mogą być one bardziej narażone na wystąpienie depresji oddechowej.
Długotrwałe, regularne stosowanie kodeiny (z wyjątkiem użycia pod kontrolą lekarza), może prowadzić do uzależnienia psychicznego i fizycznego oraz do wystąpienia objawów odstawienia, takich jak niepokój i rozdrażnienie, po zaprzestaniu przyjmowania leku.
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania tego preparatu u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
Fosforan kodeiny jest metabolizowany przez enzym wątrobowy CYP2D6 do aktywnego metabolitu, morfiny. Jeśli u chorego występuje niedobór lub brak tego enzymu, nie będzie uzyskane odpowiednie działanie terapeutyczne. Jeśli u chorego występuje szybki lub bardzo szybki metabolizm, istnieje zwiększone ryzyko działań niepożądanych związanych z toksycznością opioidów, nawet w zwykle zalecanych dawkach. U tych osób następuje szybkie przekształcenie kodeiny w morfinę, co prowadzi do większych niż oczekiwane stężeń morfiny w surowicy. Do ogólnych objawów toksyczności opioidów należą: splątanie, senność, płytki oddech, zwężenie źrenic, nudności, wymioty, zaparcia i brak apetytu. W ciężkich przypadkach mogą również wystąpić objawy niewydolności krążenia i depresji oddechowej, które mogą zagrażać życiu, a w bardzo rzadkich przypadkach prowadzić do zgonu.
Istnieją doniesienia, iż fosforan kodeiny stosowany w okresie pooperacyjnym u dzieci po zabiegu usunięcia migdałka podniebiennego i /lub gardłowego w obturacyjnym bezdechu śródsennym, prowadzi do rzadkich, lecz zagrażających życiu działań niepożądanych, w tym do zgonu. Wszystkie dzieci otrzymywały kodeinę w dawkach, terapeutycznych, jednak należały one do grupy szybko metabolizujących przy pomocy izoenzymu CYP2D6.
Nie zaleca się stosowania fosforanu kodeiny u dzieci, u których czynność oddechowa może być zaburzona (w tym u dzieci z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi, ciężkimi zaburzeniami serca lub układu oddechowego, zakażeniami górnych dróg oddechowych lub płuc, wielonarządowymi urazami lub po rozległych zabiegach chirurgicznych). Czynniki te mogą nasilać objawy toksyczności morfiny.
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Należy zachować ostrożność, ponieważ preparat może powodować działania niepożądane, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.
Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli i dzieci po 12. roku życia: 1–2 tabletek, co 6 godzin. Nie należy stosować dawki większej niż 6 tabletek na dobę, minimalna przerwa między dawkami wynosi 6 godzin.
U osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby konieczne jest indywidualne dostosowanie dawkowania przez lekarza.
Preparat jest przeznaczony do stosowania krótkotrwałego. Bez konsultacji z lekarzem nie stosować dłużej niż 3 dni.
Nie należy stosować preparatu u dzieci do 12. roku życia.
Sposób podawania:
Preparat w postaci tabletek powlekanych przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości (nie rozgryzać) popijając odpowiednią ilością wody. U osób ze skłonnością do zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego zaleca się przyjmowanie preparatu podczas posiłku.
W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu (zobacz ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?”).
Należy unikać stosowania preparatu w I i II trymestrze ciąży. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w III trymestrze ciąży i w okresie karmienia piersią.
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Ze względu na zawartość ibuprofenu nie należy stosować preparatu z:
• kwasem acetylosalicylowym lub innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym inhibitorami COX-2, takimi jak np. celekoksyb, etorykoksyb (zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego).
Należy zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem w przypadku stosowania preparatu z:
• kwasem acetylosalicylowym stosowanym w małych dawkach, 75 mg na dobę, w celu hamowania agregacji płytek krwi (możliwe zmniejszenie przeciwagregacyjnego działania kwasu acetylosalicylowego)
• lekami moczopędnymi lub przeciwnadciśnieniowymi (możliwe zmniejszenie skuteczności ich działania; zwiększone ryzyko działania uszkadzającego nerki)
• lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną) oraz lekami hamującymi agregację płytek krwi (możliwe nasilenie ich działania; zwiększenie ryzyka krwotoku)
• zydowudyną (wydłużenie czasu krwawienia)
• metotreksatem i litem (możliwe zwiększenie stężenia w osoczu zarówno litu, jak i metotreksatu i nasilenie ich działań toksycznych)
• kortykosteroidami lub inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego)
• glikozydami nasercowymi np. digoksyną (ryzyko zwiększenia niewydolności serca i zwiększenia stężenie glikozydów nasercowych we krwi)
• fenytoiną (możliwe zwiększenie stężenia fenytoiny we krwi)
• takrolimusem i cyklosporyną (zwiększenie ryzyka nefrotoksyczności)
• antybiotykami chinolonowymi (możliwe zwiększenie ryzyka wystąpienia drgawek)
• sulfinpirazonem, probenecydem (zmniejszenie skuteczności ich działania)
• aminoglikozydami (możliwe zmniejszenie wydalania aminoglikozydów)
• mifeprystonem (możliwe zmniejszenie skuteczności działania mifeprystonu; preparatu nie należy stosować przez 8-12 dni po podaniu mifeprystonu).
Ze względu na zawartość fosforanu kodeiny, preparatu nie należy stosować równolegle z:
• inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) (możliwość wystąpienia depresji lub pobudzenia OUN); leków tych nie należy stosować równolegle z preparatem ani przez 14 dni poprzedzających rozpoczęcie jego stosowania.
Ze względu na zawartość fosforanu kodeiny, należy zachować ostrożność stosując preparat równolegle z następującymi lekami:
• moklobemid (ryzyko przełomu nadciśnieniowego)
• hydroksyzyna (ryzyko nasilenia działania przeciwbólowego oraz depresji OUN, działania uspokajającego i hipotensyjnego)
• leki działające depresyjnie na OUN, np. inne opioidy, alkohol, środki znieczulające, nasenne, uspokajające, przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i pochodne fenotiazyny (nasilenie działania depresyjnego)
• abirateron (możliwe zmniejszenie działania przeciwbólowego fosforanu kodeiny poprzez hamowanie CYP2D6)
• leki moczopędne i leki przeciwnadciśnieniowe (możliwość nasilenia ich działania)
• leki przeciwbiegunkowe i hamujące perystaltykę jelit np. loperamid i kaolin (możliwe zwiększenie ryzyka występowania ciężkich zaparć)
• leki przeciwmuskarynowe, np. atropina i niektóre leki przeciwdepresyjne (zwiększone ryzyko ciężkich zaparć, co może prowadzić do porażennej niedrożności jelit i/lub zatrzymywania moczu)
• leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (możliwe zwiększenie depresyjnego wpływu opioidowych leków przeciwbólowych na OUN)
• chinidyna (możliwe hamowanie działania przeciwbólowego fosforanu kodeiny)
• meksyletyna (możliwe zaburzenia wchłaniania meksyletyny i osłabienie jej działania)
• metoklopramid, cisapryd i domperidon (możliwe antagonizowanie wpływu tych leków na układ pokarmowy przez fosforan kodeiny)
• cymetydyna (hamowanie metabolizmu opioidowych leków przeciwbólowych, zwiększenie ich stężenia w osoczu)
• nalokson i naltrekson (antagonizowanie działania przeciwbólowego oraz depresyjny wpływ opioidowych leków przeciwbólowych na układ nerwowy i oddechowy).
Jak każdy lek, również Nurofen Plus może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Niezbyt często: nadwrażliwość z pokrzywką i świądem obejmujące - nieswoiste reakcje alergiczne i anafilaksję, zaburzenia dróg oddechowych, włączając astmę, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli i duszność lub rozmaite reakcje skórne, w tym świąd, pokrzywkę, plamicę, obrzęk naczynioruchowy oraz rzadziej, złuszczające i pęcherzowe dermatozy, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa i Johnsona i rumień wielopostaciowy, bóle głowy, ból brzucha, nudności, niestrawność, wysypka skórna.
Rzadko: biegunka, wzdęcia, zaparcia, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka.
Bardzo rzadko :zaburzenia układu krwiotwórczego obejmujące - niedokrwistość, leukopenię, trombocytopenię, pancytopenię i agranulocytozę. Pierwszymi objawami są gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, objawy grypopodobne, zmęczenie, krwawienie (np. siniaki, wybroczyny, plamica, krwawienie z nosa), ciężkie reakcje nadwrażliwości takie jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy lub ciężki wstrząs (objawy mogą obejmować: obrzęk twarzy, języka lub krtani, duszność, częstoskurcz, spadek ciśnienia krwi), aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, niewydolność serca i obrzęk, nadciśnienie tętnicze, wrzody trawienne, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, smoliste stolce i krwawe wymioty (w niektórych przypadkach zakończone zgonem, szczególnie narażone są osoby w podeszłym wieku), owrzodzenie jamy ustnej; zaostrzenie zapalenia jelita grubego oraz choroby Leśniowskiego i Crohna, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia czynności wątroby, reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy i martwica toksyczna-rozpływna naskórka, ostra niewydolność nerek (szczególnie przy długotrwałym użyciu, związana ze wzrostem stężenia mocznika w surowicy krwi, wzrostem stężenia sodu w osoczu i obrzękiem; obejmuje również martwicę brodawek nerkowych), bolesne oddawanie moczu (zwiększenie częstotliwości, zmniejszenie ilości oddawanego moczu), zmniejszenie stężenia hemoglobiny we krwi.
Z nieznaną częstością mogą wystąpić: zmniejszenie apetytu, depresja, omamy, splątanie, uzależnienie, zmiany nastroju, niepokój, koszmary senne, bezsenność, zawroty głowy, senność, drgawki, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, dyskineza, pobudzenie i szumy uszne, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie, zawroty głowy, bradykardia, kołatanie serca, hipotonia ortostatyczna, reaktywność dróg oddechowych, w tym astma, skurcz oskrzeli, duszność, depresja oddechowa, zahamowanie kaszlu, kolka żółciowa, nagłe zaczerwienienie twarzy, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS), sztywność mięśni, kolka moczowodowa, hipotermia, nadmierna potliwość, drażliwość, zmęczenie, złe samopoczucie.
U osób z istniejącymi chorobami autoimmunologicznymi (np. toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej) podczas leczenia ibuprofenem odnotowano pojedyncze przypadki objawów występujących w aseptycznym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych (takich jak sztywność karku, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka, dezorientacja).
Badania kliniczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużej dawce (2400 mg/dobę), może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych (na przykład zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu).
Ból brzucha Ból głowy Gorączka Grypa Nieżyt nosa Ostre i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych u dzieci
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł