Lek blokujący kanały wapniowe. Działając na naczynia krwionośne powoduje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich ścian naczyń i rozszerzenie naczyń. Obniża ciśnienie tętnicze i zmniejsza opór naczyniowy. Działając bezpośrednio na serce powoduje zmniejszenie częstotliwości rytmu serca oraz siły jego skurczu (w mniejszym stopniu). Wydłuża czas przewodzenia pomiędzy przedsionkiem a komorą serca.
Nazwa preparatu | Postać; dawka; opakowanie | Producent | Cena 100% | Cena po refundacji |
---|---|---|---|---|
Dilzem 120 retard
|
tabletki o przedłużonym uwalnianiu;
120 mg;
30 tabl.
|
Pfizer Europe
|
11,87 zł
|
0,00
zł
Cena po refundacji
lek wydawany bezpłatnie:
we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które ukończyły 65. rok życia
3,20
zł
Cena po refundacji
lek wydawany za odpłatnością ryczałtową (3,20 zł) do wysokości limitu:
we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji
|
Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2024 r.
Substancją czynną preparatu jest diltiazem, antagonista wapnia (bloker kanału wapniowego) z grupy pochodnych benzotiazepiny. Działanie antagonistów wapnia polega na blokowaniu kanałów wapniowych, struktur umożliwiających przepływ jonów wapnia przez błonę komórkową. Zwiększenie wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia jest niezbędne do skurczu komórek mięśniowych oraz do przewodzenia impulsów elektrycznych. Diltiazem blokuje napływ jonów wapnia z przestrzeni zewnątrzkomórkowej do wnętrza komórek mięśni gładkich ścian naczyń krwionośnych oraz do komórek mięśnia sercowego. Zablokowanie kanałów wapniowych w komórkach mięśni gładkich powoduje zmniejszenie napięcia ścian naczyń i ich rozszerzenie. Bezpośrednim skutkiem takiego działania diltiazemu jest obniżenie ciśnienia tętniczego. Rozszerzenie tętniczek obwodowych zmniejsza obwodowy opór naczyniowy, co odciąża serce (zmniejsza się zużycie energii przez mięsień sercowy i jego zapotrzebowanie na tlen). Rozszerzają się także tętnice wieńcowe, co zwiększa transport tlenu do mięśnia sercowego. W rezultacie poprawia się stan kliniczny chorych z dławicą piersiową.
Działając bezpośrednio na serce, diltiazem wpływa hamująco na układ przewodzący serca, wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, powoduje zmniejszenie częstotliwości rytmu serca oraz, w mniejszym stopniu, siły jego skurczu.
Maksymalne stężenie diltiazemu we krwi uzyskiwane jest w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu doustnym.
Preparat jest wskazany w leczeniu:
• choroby niedokrwiennej serca w postaci stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy piersiowej i dławicy naczynioskurczowej (Prinzmetala)
• nadciśnienia tętniczego.
Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Nie stosować, jeżeli występuje:
• zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem osób z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym)
• blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (z wyjątkiem osób z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym)
• ciężka bradykardia (częstotliwość rytmu serca mniejsza niż 40 na minutę)
• niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym.
Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest:
• przyjmowanie dantrolenu we wlewie dożylnym
• przyjmowanie iwabradyny.
Preparat jest przeciwwskazany w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią.
Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Należy zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności lewej komory serca, bradykardią lub blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, stwierdzonym w zapisie EKG; w powyższych przypadkach konieczna jest ścisła obserwacja kliniczna chorego, ponieważ istnieje ryzyko nasilenia występujących zaburzeń (zaostrzenie objawów, rzadko wystąpienie bloku całkowitego).
Jeżeli planujesz jakikolwiek zabieg wymagający znieczulenia ogólnego, koniecznie poinformuj lekarza anestezjologa o stosowaniu leku z grupy antagonistów wapnia, tj. diltiazemu. Leki z tej grupy mogą nasilać zaburzenia kurczliwości, przewodzenia i automatyzmu serca, a także nasilać rozszerzenie naczyń spowodowane działaniem preparatów stosowanych do znieczulenia.
U chorych w podeszłym wieku i u osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy zachować ostrożność, ponieważ stężenie diltiazemu może ulec zwiększeniu, a działanie nasileniu. Konieczne może być dostosowanie dawkowania przez lekarza. Chorzy z tej grupy powinni być ściśle monitorowani (szczególnie na początku leczenia należy monitorować częstotliwość rytmu serca).
Stosowanie preparatu może być związane z występowaniem zmian nastroju i stanów depresyjnych.
Diltiazem, podobnie jak inne leki z grupy antagonistów wapnia, hamuje motorykę przewodu pokarmowego. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych, u których istnieje ryzyko wystąpienia niedrożności jelit.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
• preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat często może powodować zawroty głowy, złe samopoczucie lub inne objawy, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.
Preparat ma postać tabletek o przedłużonym uwalnianiu do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.
Lekarz indywidualnie dostosuje dawkowanie.
Dorośli:
Choroba niedokrwienna serca: 90 mg (1 tabletka 90 mg lub 1/2 tabletki 180 mg) 2 razy na dobę albo 120 mg (1 tabletka 120 mg) 2 razy na dobę. W razie potrzeby, lekarz może stopniowo zwiększyć dawkę do 360 mg na dobę w dawkach podzielonych. W przypadku długotrwałego leczenia i wystąpienia zadowalającego efektu lekarz rozważy, czy możliwe jest zmniejszenie dawki.
Nadciśnienie tętnicze: 90 mg (1 tabletka 90 mg) 2 razy na dobę lub 120 mg (1 tabletka 120 mg) 2 razy na dobę albo 180 mg (1 tabletka 180 mg) 1 raz na dobę, rano. W razie potrzeby, lekarz może stopniowo zwiększyć dawkę do 360 mg na dobę w dawkach podzielonych. W przypadku długotrwałego leczenia i wystąpienia zadowalającego efektu lekarz rozważy, czy możliwe jest zmniejszenie dawki.
Szczególne grupy chorych:
U chorych w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy zachować ostrożność (działanie preparatu może ulec nasileniu).
Sposób stosowania:
Tabletki należy przyjmować przed posiłkami, bez rozgryzania, popijając wystarczającą ilością płynu (np. szklanką wody). Leczenie rozpoczyna się od małych dawek, zwiększając je stopniowo, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Leczenie jest długotrwałe. Przerwanie leczenia lub zmiana dawkowania jest możliwa wyłącznie na zlecenie lekarza i pod jego nadzorem. Zmiany dawkowania muszą być przeprowadzane stopniowo (jest to szczególnie istotne u osób z chorobą niedokrwienną serca).
W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu u kobiet w ciąży oraz u kobiet w okresie rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod zapobiegania ciąży.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w okresie karmienia piersią.
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
W okresie stosowania preparatu przeciwwskazane jest:
• przyjmowanie dantrolenu we wlewie dożylnym (ryzyko migotania komór i zgonu)
• przyjmowanie iwabradyny.
Należy zachować ostrożność, jeżeli preparat stosowany jest z którymkolwiek z niżej wymienionych leków:
• lit (ryzyko nasilenia neurotoksycznego działania litu)
• pochodne azotanów (nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego, ryzyko omdlenia)
• teofilina (możliwe zwiększenie stężenia teofiliny we krwi)
• alfa-blokery (nasilenie działanie przeciwnadciśnieniowego, ryzyko niedociśnienia tętniczego; leczenie skojarzone możliwe tylko pod warunkiem ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego)
• amiodaron, digoksyna (ryzyko bradykardii; konieczne zachowanie ostrożności zwłaszcza u chorych w podeszłym wieku i w przypadku stosowania dużych dawek)
• beta-blokery (możliwe zaburzenia rytmu serca, zaburzenia przewodzenia w sercu oraz niewydolność serca; leczenie skojarzone możliwe jedynie pod ścisłą obserwacją kliniczną i pod kontrolą EKG, zwłaszcza na początku leczenia)
• inne leki przeciwarytmiczne (ryzyko nasilenia działań niepożądanych ze strony serca; nie zaleca się stosowania preparatu z innymi lekami przeciwarytmicznymi; leczenie skojarzone możliwe tylko pod ścisłą obserwacją kliniczną i pod kontrolą EKG)
• karbamazepina (zwiększenie stężenia karbamazepiny we krwi; zalecane jest oznaczanie stężenia karbamazepiny we krwi i w razie potrzeby odpowiednie dostosowanie dawki przez lekarza)
• ryfampicyna (możliwe zmniejszenie stężenia diltiazemu po rozpoczęciu stosowania ryfampicyny; konieczne ścisłe monitorowanie stanu pacjenta zwłaszcza w początkowym okresie stosowania ryfampicyny i po zakończeniu jej stosowania)
• cymetydyna, ranitydyna (możliwe zwiększenie stężenia diltiazemu we krwi; konieczne ścisłe monitorowanie stanu pacjenta w początkowym okresie stosowania tych leków oraz po zakończeniu ich stosowania; może być konieczne dostosowanie dawkowania diltiazemu przez lekarza)
• cyklosporyna (możliwe zwiększenie stężenia cyklosporyny we krwi; konieczne może być zmniejszenie dawki cyklosporyny, monitorowanie czynności nerek i kontrola stężenia cyklosporyny we krwi, a także dostosowanie dawkowania diltiazemu w okresie leczenia skojarzonego i po odstawieniu cyklosporyny)
• leki wpływające na kurczliwość i/lub przewodzenie w sercu (możliwe sumowanie się działań; należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki)
• leki stosowane do znieczulenia (możliwe zaburzenia kurczliwości, przewodzenia i automatyzmu serca, a także nasilenie działania rozszerzającego naczynia preparatów stosowanych do znieczulenia)
• leki wpływające na aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (możliwe zmiany stężenia diltiazemu i nasilenie lub osłabienie jego działania)
• leki metabolizowane z udziałem izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (możliwe zwiększenie stężenia tych leków ponieważ diltiazem hamuje aktywność izoenzymu 3A4)
• benzodiazepiny: midazolam, triazolam (możliwe istotne zwiększenie stężenia midazolamu, triazolamu i innych benzodiazepin we krwi)
• kortykosteroidy: metyloprednizolon (konieczne monitorowanie stanu chorego podczas rozpoczynania leczenia z zastosowanie metyloprednizolonu; konieczne może być dostosowanie dawkowania metyloprednizolonu)
• statyny (zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji na niektóre statyny; zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy; zalecane jest stosowanie statyn metabolizowanych bez udziału enzymu 3A4 cytochromu P450; w innym razie konieczne jest ścisłe monitorowanie chorego)
• ewerolimus, syrolimus, temsyrolimus, takrolimus (możliwe zwiększenie stężenia tych leków i nasilenie ich działania; konieczne może być dostosowanie dawkowania) .
Jak każdy lek, również Dilzem 120 retard, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Bardzo często: obrzęki obwodowe. Często lub niezbyt często: bóle i zawroty głowy, nerwowość, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy (I, II i III stopnia, możliwy blod odnogi pęczka Hisa), kołatanie serca, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie ortostatyczne, zaparcia, niestrawność, ból żołądka, nudności, wymioty, biegunka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, rumień, złe samopoczucie.
Rzadko: suchość błony śluzowej jamy ustnej, pokrzywka.
Możliwe także inne działania niepożądane, dla których nie określono częstości ich występowania, w tym: małopłytkowość, zmiany nastroju, depresja, objawy pozapiramidowe, mioklonie, zastoinowa niewydolność serca, blok zatokowo-przedsionkowy, zapalenie naczyń, rozrost dziąseł, zapalenie wątroby, ginekomastia, nadwrażliwość na światło (w tym liszajowate rogowacenie skóry narażonej na działanie słońca), obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu), wysypka, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczna rozpływna naskórka), złuszczające zapalenie skóry, ostra uogólniona wysypka krostkowa, rumień złuszczający.
Dławica piersiowa stabilna Nadciśnienie tętnicze Ostre zespoły wieńcowe (OZW)
Dilzem 180 retard (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) Dilzem retard (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) Oxycardil 60 (tabletki powlekane)
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł