Lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego. Antybiotyk beta-laktamowy o szerokim spektrum działania, stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
Nazwa preparatu | Postać; dawka; opakowanie | Producent | Cena 100% | Cena po refundacji |
---|---|---|---|---|
Biofazolin
|
proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań;
1 g;
1 fiol.
|
Polpharma
|
9,88 zł
|
|
Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2024 r.
Substancją czynną preparatu jest cefazolina, półsyntetyczny antybiotyk z grupy cefalosporyn, zaliczany do I generacji tych antybiotyków. Ze względu na strukturę chemiczną, cefazolina zaliczana jest do antybiotyków beta-laktamowych, charakteryzujących się obecnością pierścienia beta-laktamowego w cząsteczce. Struktura pierścienia beta-laktamowego jest wrażliwa na działanie enzymów bakteryjnych z grupy beta-laktamaz. Beta-laktamazy obecne w komórkach bakterii mogą powodować rozkład i unieczynnienie cząsteczek antybiotyku i są jedną z przyczyn oporności bakterii na działanie antybiotyków beta-laktamowych. Mechanizm działania wszystkich antybiotyków beta-laktamowych polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co powoduje jej osłabienie i w konsekwencji prowadzi do śmierci komórki bakteryjnej. Cefazolina, podobnie jak inne cefalosporyny I generacji, charakteryzuje się stosunkowo niewielką opornością na działanie beta-laktamaz. Podobnie jak wszystkie cefalosporyny I generacji nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Cefazolina przeznaczona jest do stosowania pozajelitowego (podania domięśniowe lub dożylne).
Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez wrażliwe na cefazolinę bakterie:
• zakażenia układu oddechowego
• zakażenia układu moczowo-płciowego
• zakażenia skóry i tkanek miękkich
• zakażenia dróg żółciowych
• zakażenia kości i stawów
• posocznica
• zapalenie wsierdzia
• profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych u chorych ze zwiększonym ryzykiem zakażenia lub gdy zakażenie w miejscu operowanym byłoby szczególnie niebezpieczne (kardiochirurgia, ortopedia, zwłaszcza wszczepienie endoprotez, chirurgia wątroby i woreczka żółciowego, operacje ginekologiczne i położnicze).
Preparat nie jest wskazany w zapobieganiu gorączce reumatycznej, ponieważ nie ma danych na temat jego skuteczności. W zapobieganiu gorączce reumatycznej skuteczne jest podawanie penicyliny.
Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki z grupy cefalosporyn.
Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Przed zastosowaniem preparatu koniecznie skonsultuj się z lekarzem, jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie reakcje nadwrażliwości na cefalosporyny, penicyliny lub na inne leki czy alergeny (szczególnie, jeżeli w przeszłości wystąpił wstrząs anafilaktyczny). Bardzo rzadko, stosowanie preparatu może spowodować wystąpienie ciężkiej reakcji nadwrażliwości. Należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ u osób uczulonych na penicyliny lub na inne antybiotyki beta-laktamowe istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości na cefalosporyny (krzyżowa reakcja alergiczna). Ryzyko to jest zwiększone podczas przyjmowania leku drogą pozajelitową oraz u osób uczulonych na wiele różnych substancji. Ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy obejmujący usta, język, gardło, krtań i utrudniający oddychanie) mogą stanowić zagrożenie życia. W przypadku ich wystąpienia konieczna jest hospitalizacja i podjęcie odpowiedniego leczenia (niekiedy postępowanie ratunkowe). W razie wystąpienia pierwszych objawów nadwrażliwości należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Długotrwałe stosowanie antybiotyków może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze (np. drożdżyca błon śluzowych), należy skonsultować się z lekarzem. Konieczne jest zastosowanie odpowiedniego leczenia.
Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim przebiegu. Jego objawy kliniczne spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia składu flory bakteryjnej w jelitach. Nie należy wówczas stosować leków hamujących perystaltykę jelit.
Skonsultuj się z lekarzem, jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie zaburzenia czynności nerek. W takim przypadku konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
• preparat zawiera sód; osoby stosujące dietę o małej zawartości sodu powinny wziąć pod uwagę zawartość sodu w preparacie.
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie stwierdzono wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.
Preparat ma postać proszku do przygotowania roztworu do wstrzykiwań. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.
Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania.
Dorośli:
Zakażenia o umiarkowanym nasileniu wywołane przez ziarenkowce Gram-dodatnie: 250–500 mg co 8 godzin.
Pneumokokowe zapalenie płuc: 500 mg co 12 godzin.
Ostre, niepowikłane zakażenia układu moczowo-płciowego: 1 g co 12 godzin.
Zakażenia o przebiegu umiarkowanym i ciężkim: 0,5–1 g co 6–8 godzin.
Ciężkie, zagrażające życiu zakażenia (np. zapalenie wsierdzia, posocznica): 1–1,5 g co 6 godzin, zwykle w skojarzeniu z antybiotykiem aminoglikozydowym. Dawka maksymalna wynosi 12 g na dobę.
Profilaktyka zakażeń w chirurgii: dożylnie 1 g na 30–60 minut przed zabiegiem, następnie w przypadku zabiegów o dużym ryzyku zakażenia podaje się po operacji 0,5–1 g co 6–8 godzin przez 24 godziny; w przedłużających się operacjach (trwających dłużej niż 2 godziny) zaleca się podanie 0,5–1 g podczas zabiegu. U chorych, u których zakażenia mogą stanowić szczególne zagrożenie (np. wszczepienie protez stawowych, operacje na otwartym sercu), zaleca się podawanie antybiotyku przez 3–5 dni.
Dzieci:
Zwykle 25–50 mg/kg masy ciała na dobę w 3–4 dawkach podzielonych (co 6–8 godzin). W ciężkich zakażeniach lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg/kg masy ciała na dobę w dawkach podzielonych.
Nie zaleca się stosowania preparatu u wcześniaków i noworodków w 1. miesiącu życia; nie ustalono bezpieczeństwa stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.
U osób z niewydolnością nerek (zarówno u dzieci jak i dorosłych) konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza w zależności od stopnia niewydolności nerek (klirensu kreatyniny). Lekarz zaleci odpowiednie zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępu czasowego pomiędzy dawkami.
Sposób podawania leku:
Preparat może być podawany domięśniowo lub dożylnie (w postaci powolnych wstrzyknięć trwających 3–5 minut lub w postaci wlewu trwającego 20–30 minut). Domięśniowo preparat powinien być podany głęboko w duży mięsień pośladkowy lub boczną okolicę uda. Należy upewnić się, że igła nie znajduje się w naczyniu krwionośnym.
Lekarz określi czas trwania leczenia. Leczenie należy zwykle kontynuować przez 2–3 dni po ustąpieniu objawów.
W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
U kobiet w ciąży preparat może być stosowany wyłącznie wówczas, gdy w opinii lekarza jest to absolutnie konieczne.
Przed zastosowaniem leku w okresie karmienia piersią, skonsultuj się z lekarzem. Preparat może spowodować biegunkę, drożdżycę oraz uczulenie u oseska.
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
W szczególności poinformuj lekarza, jeżeli stosujesz:
• probenecyd
• antybiotyki aminoglikozydowe
• leki moczopędne (np. furosemid)
• leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna).
Probenecyd opóźnia wydalanie antybiotyku i może powodować nasilenie i wydłużenie czasu jego działania.
Równoległe stosowanie preparatu i antybiotyków aminoglikozydowych lub leków moczopędnych, takich jak furosemid, wymaga zachowania ostrożności ze względu na ryzyko szkodliwego działania na nerki (działanie nefrotoksyczne).
Równoległe stosowanie preparatu z lekami przeciwzakrzepowymi może spowodować wydłużenie czasu protrombinowego i zwiększać ryzyko krwawień.
Wpływ cefazoliny na wyniki badań laboratoryjnych:
Preparat może powodować fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (także u noworodków matek, które były leczone cefalosporynami). Cefazolina może wpływać na wyniki oznaczeń stężenia glukozy w moczu (możliwy fałszywie dodatni wynik oznaczania stężenia glukozy w moczu). W przypadku wykonywania tych badań należy poinformować lekarza i osoby odpowiedzialne za przeprowadzenie badań w laboratorium o stosowaniu cefazoliny.
Jak każdy lek, również Biofazolin może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Możliwe jest wystąpienie następujących działań niepożądanych: nudności, wymioty, biegunka, drożdżyca błony śluzowej jamy ustnej, utrata apetytu, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AST,ALT), zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, eozynofilia, małopłytkowość, neutropenia/leukopenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych czyli neutrofilów/krwinek białych czyli leukocytów), zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, sporadycznie śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia czynności nerek (głównie u ciężko chorych leczonych wieloma lekami), kandydoza (drożdżyca) narządów płciowych, reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, gorączka polekowa). Możliwe także ciężkie reakcje nadwrażliwości typu anafilaktycznego: wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, a także ciężkie reakcje skórne: zespół Stevensa i Johnsona. Jeżeli wystąpią pierwsze objawy którejkolwiek z powyższych reakcji nadwrażliwości, należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem. Po podaniu dożylnym możliwe reakcje miejscowe takie jak np. zapalenie żyły; po podaniu domięśniowym: stwardnienie, ból w miejscu wstrzyknięcia.
Angina Choroby dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego Infekcyjne (septyczne) zapalenie stawów Nieżyt nosa Ostre i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych u dzieci Sepsa i wstrząs septyczny Zapalenie pęcherza i inne zakażenia układu moczowego Zapalenie płuc
Cefazolin MIP Pharma (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji) Cefazolin Sandoz (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji) Cefazolin TZF (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji)
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł