Lek wykazujący silne działanie przeciwdrgawkowe, uspokajające, przeciwlękowe, nasenne i rozluźniające mięśnie, pochodna benzodiazepiny.
Nazwa preparatu | Postać; dawka; opakowanie | Producent | Cena 100% | Cena po refundacji |
---|---|---|---|---|
Neorelium
|
roztwór do wstrzykiwań;
5 mg/ml (10 mg/2 ml);
50 amp. 2 ml
|
Polfa Tarchomin
|
b/d
|
|
Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2024 r.
Substancją czynną preparatu jest diazepam, długo działająca pochodna benzodiazepiny (BZD). Wiąże się z receptorem benzodiazepinowym (RBZD), co powoduje określoną reakcję w komórce, czyli jest jego agonistą. RBZD są częścią receptorów zwanych receptorami GABA-A, które mają zdolność wiązania wielu substancji m.in. kwasu -aminomasłowego (GABA). Diazepam, jak inne BZD, działa pośrednio przez nasilenie zdolności wiązania się GABA z receptorem GABA-A. Ze względu na hamujące czynność komórek nerwowych działanie GABA, BZD wykazują pośrednie działanie hamujące w ośrodkowym układzie nerwowym. Diazepam wykazuje silne działanie przeciwdrgawkowe, uspokajające, przeciwlękowe, nasenne i obniżające napięcie mięśniowe. Lek hamuje odruchy rdzeniowe.
Preparat jest wskazany do stosowania w doraźnym, krótkotrwałym leczeniu objawowym:
• stanów silnego pobudzenia psychotycznego i lęku
• w ostrym zespole abstynencji alkoholowej (delirium tremens)
• tężca i stanów spastycznych o różnej etiologii
• stanów padaczkowych, stanów drgawkowych w przebiegu zatruć oraz drgawek gorączkowych
oraz w premedykacji - przygotowanie do zabiegów chirurgicznych i uciążliwych badań diagnostycznych np. w endoskopii.
Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne benzodiazepiny.
Przeciwwskazaniami do stosowania preparatu są również:
• ciężka niewydolność oddechowa, niezależnie od przyczyny
• zespół bezdechu sennego
• ciężka niewydolność wątroby
• myasthenia gravis
• fobie i natręctwa
• przewlekłe psychozy.
Leku nie należy stosować u noworodków i wcześniaków.
Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Leczenie diazepamem powinno trwać możliwie krótko, ze względu na niebezpieczeństwo wystąpienia uzależnienia fizycznego, psychicznego i tolerancji na lek (potrzeba stosowania coraz większych dawek leku w celu osiągnięcia tego samego efektu klinicznego). Ryzyko uzależnienia wzrasta wraz z zastosowaną dawką i czasem leczenia, jest większe u osób z uzależnieniem od alkoholu i leków w wywiadzie, a także u osób z zaburzeniami osobowości.
W przypadku wystąpienia uzależnienia, po zaprzestaniu stosowania diazepamu może ujawnić się zespół odstawienny (abstynencyjny). Charakteryzuje się on następującymi objawami: bóle głowy i mięśni, stany lękowe, napięcie, niepokój, stan splątania i drażliwość. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić: utrata świadomości, depersonalizacja, zwiększona ostrość słuchu, drętwienie i mrowienie kończyn, zwiększona wrażliwość na światło oraz hałas, omamy i drgawki padaczkowe.
Po zaprzestaniu stosowania benzodiazepin (także diazepamu) może wystąpić zjawisko „z odbicia”, którego objawami są: zmiany nastroju, lęk, trudności z zasypianiem, niepokój. Ryzyko pojawienia się tych objawów jest większe po nagłym zaprzestaniu stosowania diazepamu. Dlatego lek należy odstawiać stopniowo zmniejszając dawki.
Leki z tej grupy mogą powodować niepamięć następczą, której ryzyko wstąpienia wzrasta wraz ze wzrostem zastosowanej dawki. Objawom niepamięci może towarzyszyć zachowanie nieadekwatne do sytuacji. Zjawiska te występują najczęściej w kilka godzin po zastosowaniu preparatu, w tym czasie pacjent powinien mieć możliwość nieprzerwanego 7–8-godzinnego snu.
W przypadku wystąpienia następujących objawów:
• niepokój
• pobudzenie
• drażliwość
• agresja
• urojenia
• ataki furii
• koszmary senne
• omamy
• psychozy
• niewłaściwe zachowanie i inne zaburzenia zachowania
należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci przerwanie leczenia i poinformuje o dalszym postępowaniu.
Nie należy stosować preparatu równolegle z alkoholem i/lub lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ może dochodzić do niekorzystnego spotęgowania działania diazepamu: nadmiernego uspokojenia, depresji układu oddechowego i/lub sercowo-naczyniowego.
U dzieci do 6. miesiąca życia lek należy stosować jedynie wtedy, kiedy inne metody leczenia są niemożliwe.
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku:
• osób w podeszłym wieku; lekarz prawdopodobnie zaleci zastosowanie u nich zmniejszonych dawek preparatu; w tej grupie osób istnieje ryzyko upadków oraz złamań kości stawu biodrowego ze względu na działanie miorelaksacyjne diazepamu
• przewlekłej niewydolności oddechowej; lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawki preparatu, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia depresji oddechowej
• ciężkiej niewydolności wątroby, ze względu na ryzyko wystąpienia encefalopatii (stosowanie preparatu u pacjentów z tej grupy nie jest wskazane)
• zaburzeń czynności nerek
• osób z porfirią, miastenią, miażdżycą oraz chorych uzależnionych od alkoholu.
Diazepam nie jest lekiem przeciwpsychotycznym i nie powinien być stosowany jako jedyny lek w leczeniu psychoz.
Preparatu nie należy stosować w monoterapii depresji oraz zaburzeń lękowych związanych z depresją, ponieważ zwiększa się ryzyko samobójstwa u pacjenta.
Benzodiazepiny stosowane w okresie żałoby mogą hamować dostosowanie psychologiczne.
Diazepam w postaci do stosowania dożylnego należy ostrożnie podawać osobom, u których spadek ciśnienia krwi może prowadzić do powikłań sercowo-naczyniowych lub mózgowych.
Preparat zawiera glikol propylenowy. Mimo, iż nie wykazano toksycznego wpływu glikolu propylenowego na rozród i rozwój płodu, może on przenikać do płodu i do pokarmu kobiecego; lekarz indywidualnie rozważy możliwość zastosowania tego preparatu u kobiety w ciąży. Podczas stosowania preparatów zawierających glikol propylenowy, osoby z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby powinny pozostawać pod kontrolą lekarza z powodu możliwości wystąpienia działań niepożądanych, takich jak: zaburzenia czynności nerek (ostra martwica kanalików nerkowych), ostra niewydolność nerek i zaburzenia czynności wątroby. W przypadku dużych dawek lub długotrwałego stosowania glikolu propylenowego zgłaszano różne działania niepożądane, takie jak: hiperosmolarność, kwasicę mleczanową, zaburzenia czynności nerek (ostrą martwicę kanalików nerkowych, ostrą niewydolność nerek, kardiotoksyczność (zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie), zaburzenia dotyczące ośrodkowego układu nerwowego (depresja, śpiączka, drgawki), depresję oddechową, duszność, zaburzenia czynności wątroby, reakcje hemolityczne (hemoliza w naczyniach krwionośnych), hemoglobinurię lub niewydolność wielonarządową. Dlatego dawki większe niż 500 mg/kg masy ciała na dobę mogą być podawane dzieciom w wieku poniżej 5 lat po indywidualnym rozważeniu każdego przypadku przez lekarza. Działania niepożądane są zwykle odwracalne i ustępują po zaprzestaniu stosowania glikolu propylenowego. W bardzo ciężkich przypadkach może być konieczna hemodializa.
Informacje o dodatkowych składnikach preparatu:
• preparat zawiera glikol propylenowy; jednoczesne podawanie go z innymi substratami dehydrogenazy alkoholowej, takimi jak etanol może powodować ciężkie działania niepożądane u noworodków oraz działania niepożądane u dzieci w wieku poniżej 5 lat; należy zachować ostrożność;
• preparat zawiera etanol; należy zachować ostrożność podczas podawania go dzieciom oraz kobietom w ciąży lub podczas karmienia piersią, a także osobom z niewydolnością wątroby, padaczką lub z chorobą alkoholową;
•preparat zawiera alkohol benzylowy; dożylne podawanie go noworodkom wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, a w niektórych przypadkach może doprowadzić do zgonu; minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy której mogą wystąpić objawy toksyczności nie została określona; szczególną ostrożność należy zachować u małych dzieci oraz chorych z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek;
• preparat zawiera kwas benzoesowy oraz benzoesan sodu; u noworodków mogą one zwiększać ryzyko wystąpienia żółtaczki (także żółtaczki jąder podkorowych mózgu).
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Diazepam wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Działanie uspokajające leku, występowanie zaburzeń takich jak niepamięć, upośledzenie koncentracji i upośledzenie czynności mięśni mogą mieć szkodliwy wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W razie zbyt krótkiego czasu trwania snu występuje zwiększone ryzyko upośledzenia zdolności do koncentracji uwagi. Osoby stosujące preparat nie powinny prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez okres do 24 godzin po podaniu ostatniej dawki leku.
Preparat ma postać roztworu do wstrzykiwań. Przeznaczony jest do stosowania dożylnego lub domięśniowego. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Stany silnego pobudzenia i lęku w przebiegu psychoz oraz zespołów psychoorganicznych. Dorośli. Dożylnie lub domięśniowo. 5–10 mg, dawkę należy powtórzyć po 4 h.
Ostre stany spastyczne mięśni. Dorośli. Dożylnie lub domięśniowo. 5–10 mg, dawkę można powtórzyć po 4 h.
Delirium tremens. Dorośli. Dożylnie lub domięśniowo. Początkowo 10 mg, następnie 5–10 mg po 3–4 h.
Tężec. Dorośli. Dożylnie. 0,1–0,3 mg na kg masy ciała we wstrzyknięciu co 4 h lub 3–10 mg na kg masy ciała we wlewie co 24 h. Liczba dawek zależy od odpowiedzi na lek.
Napady drgawkowe, stan padaczkowy. Dożylnie Dorośli. 0,15–0,25 mg na kg masy ciała (zwykle 10–20 mg) we wstrzyknięciu; w razie konieczności dawkę można powtórzyć po 30–60 min. W celu zapobiegania kolejnym napadom można podać do 3 mg na kg masy ciała na dobę we wlewie. Dzieci. W stanie padaczkowym 0,2–0,3 mg na kg masy ciała lub 1 mg na każdy rok życia; w razie braku poprawy po 5 min dawkę można powtórzyć.
Premedykacja przedoperacyjna lub przed zabiegami diagnostycznymi. Dorośli. 0,1–0,2 mg na kg masy ciała.
Lek należy stosować w doraźnym krótkotrwałym leczeniu objawowym. Dawkowanie i czas trwania leczenia lekarz ustali indywidualnie. Dawki stosowane u osób w podeszłym wieku nie powinny przekraczać 1/2 zwykle zalecanej dawki. U osób z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby zachować ostrożność, może być konieczne zmniejszenie dawki.
W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży (a także w okresie karmienia piersią) skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Stosowanie leku u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym i trzecim trymestrze, jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, kiedy istnieje bezwzględna konieczność, a stosowanie bezpieczniejszych odpowiedników jest niemożliwe.
U dzieci matek przyjmujących przewlekle benzodiazepiny w późnym okresie ciąży rozwija się uzależnienie fizyczne oraz istnieje ryzyko pojawienia się objawów zespołu odstawiennego po urodzeniu.
Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.
Kobiety w wieku rozrodczym stosujące diazepam muszą skonsultować się z lekarzem w przypadku planowania zajścia w ciążę lub podejrzenia ciąży.
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Należy zachować ostrożność stosując preparat równolegle z:
• lekami o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy (np. leki przeciwpsychotyczne, przeciwlękowe, uspokajające, przeciwdepresyjne, nasenne, leki znieczulające ogólnie, przeciwpadaczkowe, leki przeciwhistaminowe o działaniu sedatywnym, leki zwiotczające mięśnie szkieletowe), ponieważ może dochodzić do nasilenia działania uspokajającego oraz wpływu na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy; szczególną ostrożność należy zachować u osób w podeszłym wieku
• cymetydyną, omeprazolem, ketokonazolem, fluoksetyną, fluwoksaminą, ponieważ hamują one układy enzymatyczne odpowiedzialne za metabolizm diazepamu, co może prowadzić do przedłużenia i zwiększenia siły jego działania uspokajającego
• fenytoiną, ponieważ diazepam wpływa na jej eliminację
• opioidami (w tym narkotycznymi lekami przeciwbólowymi), ponieważ zwiększa się ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu dodatkowego, sumującego się depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy; dawka i czas ich równoległego stosowania tych leków z diazepamem powinny być ograniczone
Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu.
Jak każdy lek, również Neorelium roztwór do wstrzykiwań, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Ilość i nasilenie działań niepożądanych zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz dawki.
Często mogą wystąpić ból i rumień w miejscu podania domięśniowego.
Rzadko mogą wystąpić: nudności, dolegliwości żołądkowe, uczucie suchości w jamie ustnej.
Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne.
Z nieznaną częstością mogą wystąpić: zaburzenia w składzie morfologicznym krwi, alergiczne reakcje skórne (wysypki, świąd, pokrzywka), brak apetytu, reakcje paradoksalne (najczęściej występują po spożyciu alkoholu, u osób w podeszłym wieku i u chorych z chorobami psychicznymi) - niepokój psychoruchowy, bezsenność, zwiększona pobudliwość i agresywność, drżenie mięśniowe, drgawki, senność, spowolnienie reakcji, ból i zawroty głowy, stany splątania i dezorientacji, ataksja (najczęściej na początku leczenia i u osób w podeszłym wieku), zaburzenia widzenia (niewyraźne, podwójne widzenie), bradykardia, ból w klatce piersiowej, nieznaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, nieznaczne zwiększenie aktywności aminotransferazy, zaburzenia czynności wątroby z wystąpieniem żółtaczki, drżenie mięśni, zwiotczenie mięśni, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, zaburzenia miesiączkowania, ogólne osłabienie, omdlenia.
Uzależnienie psychiczne i fizyczne może rozwinąć się nawet podczas stosowania preparatu w dawkach terapeutycznych. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać zespół odstawienia. Osoby nadużywające alkoholu lub leków są bardziej podatne na rozwinięcie uzależnienia.
Podczas stosowania preparatu może ujawnić się wcześniej istniejąca, niezdiagnozowana depresja.
Niekiedy, szczególnie w przypadku stosowania dużych dawek, mogą pojawić się zaburzenia mowy z mową zamazaną i nieprawidłowym wymawianiem, zaburzenia pamięci, zaburzenia libido.
Po szybkim podaniu dożylnym obserwowano zahamowanie krążenia i oddechu. Utrzymywanie chorego w pozycji leżącej przez cały czas trwania wstrzyknięcia lub wlewu dożylnego i przestrzeganie zalecanej szybkości podawania preparatu prawie całkowicie eliminuje tego typu powikłania.
Niekiedy w miejscu podania może dojść do zapalenia żyły.
Drgawki Sedacja i krótkotrwałe dożylne znieczulenie ogólne Tężec Zaburzenia nerwicowe (lękowe) związane ze stresem i pod postacią somatyczną Zespół abstynencyjny
Diazepam Grindeks (tabletki) Neorelium (tabletki powlekane) Relanium (roztwór do wstrzykiwań) Relanium (tabletki) Relsed (mikrowlewka doodbytnicza, roztwór)
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł