Antybiotyk glikopeptydowy
Nazwa preparatu | Postać; dawka; opakowanie | Producent | Cena 100% | Cena po refundacji |
---|---|---|---|---|
Edicin
|
proszek do sporządzania roztworu do infuzji;
1 g;
1 fiol.
|
Sandoz
|
b/d
|
|
Edicin
|
proszek do sporządzania roztworu do infuzji;
500 mg;
1 fiol.
|
Sandoz
|
b/d
|
|
Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2024 r.
Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia kości i stawów, pozaszpitalne zapalenie płuc, szpitalne zapalenie płuc, w tym respiratorowe zapalenie płuc, zakaźne zapalenie wsierdzia, ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bakteriemia występująca w skojarzeniu z którymkolwiek, potwierdzonym lub podejrzewanym, z wyżej wymienionych stanów. Lek jest również wskazany do stosowania w okołooperacyjnej profilaktyce bakteryjnego zapalenia wsierdzia u pacjentów ze wszystkich grup wiekowych z dużym ryzykiem jego wystąpienia w razie poważnej operacji.. I.v., we wlewie trwającym co najmniej 60 min, z szybkością nieprzekraczającą 10 mg/min. Dorośli i dzieci w wieku ≥12 lat. 15–20 mg/kg mc. (maks. 2 g); chorym w ciężkim stanie można podać dawkę nasycającą 25–30 mg/kg mc. Niemowlęta w wieku od 1. mż. i dzieci w wieku <12 lat. 10–15 mg/kg mc. co 6 h. Noworodki od urodzenia do 27 dni wieku pourodzeniowego oraz wcześniaki od urodzenia do oczekiwanej daty porodu plus 27 dni. 15 mg/kg mc., podawane co 24 h u noworodków <29 tyg. wieku postkoncepcyjnego, co 12 h u noworodków 29–35 tyg. wieku postkoncepcyjnego lub co 8 h u noworodków >35 tyg. wieku postkoncepcyjnego. Czas trwania leczenia: powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez martwicy, pozaszpitalne zapalenie płuc, szpitalne zapalenie płuc (w tym respiratorowe zapalenie płuc) – 7–14 dni, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich z martwicą, zakażenia kości i stawów, zakaźne zapalenie wsierdzia – 4–6 tyg., ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowych – 10–21 dni. Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób z niewydolnością wątroby. U chorych z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie wolno zmniejszać dawki początkowej; w przypadku zaburzeń o ciężkim nasileniu preferowane jest wydłużenie odstępów między dawkami zamiast podawania mniejszych dawek. Szczegółowe informacje – patrz: zarejestrowane materiały producenta.
Leczenie zakażeń wywołanych przez Clostridium difficile. P.o. Odpowiednią dawkę leku należy rozpuścić w 30 ml wody; otrzymany roztwór można podać pacjentowi do wypicia lub przez zgłębnik nosowo-żołądkowy. Smak roztworu można poprawić, dodając do niego nieco zwykłego syropu. Dorośli i dzieci w wieku ≥12 lat. 125 mg co 6 h przez 10 dni; w przypadku ciężkiego lub powikłanego zakażenia 500 mg co 6 h przez 10 dni. Dawka maks. 2 g/d. U osób z wielokrotnymi nawrotami można rozważyć leczenie aktualnego epizodu zakażenia dawką 125 mg co 6 h przez 10 dni, a następnie stopniowe zmniejszanie dawki do 125 mg/d lub stosowanie schematu pulsacyjnego, tzn. 125–500 mg/d co 2–3 dni co najmniej przez 3 tyg. Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku <12 lat. 10 mg/kg mc. co 6 h przez 10 dni. Dawka maks. 2 g/d. Konieczne może być dostosowanie czasu trwania leczenia do klinicznego przebiegu choroby.
Nadwrażliwość na wankomycynę. Nie podawać i.m. (ryzyko martwicy w miejscu podania).
Badanie płynu otrzewnowego Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Ostre zapalenie wyrostka robaczkowego Sepsa i wstrząs septyczny Zapalenie płuc
Vancomycin-MIP 500 (proszek do sporządzania roztworu do infuzji oraz roztworu doustnego) Vancomycin-MIP 1000 (proszek do sporządzania roztworu do infuzji oraz roztworu doustnego)
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł