Znaczna poprawa przeżycia chorych z wrodzoną wadą serca powoduje ciągłe zwiększanie się liczby dorosłych z takimi wadami, zwłaszcza złożonymi. Ponadto niektóre wady (ubytek przegrody międzyprzedsionkowej [ASD], koarktacja aorty, anomalia Ebsteina i skorygowane przełożenie pni tętniczych) mogą zostać rozpoznane dopiero w wieku dorosłym.
Krwotok śródmózgowy odpowiada jedynie za ok. 10% wszystkich udarów mózgu, ale mimo rzadszego występowania niż udar niedokrwienny jest chorobą o wiele gorzej rokującą, obarczoną większym ryzykiem zgonu i niesprawności.
W artykule przedstawiono wybrane informacje, mające istotne znaczenie w praktyce klinicznej, dotyczące ryzyka krwawienia z przewodu pokarmowego związanego z przyjmowaniem leków przeciwpłytkowych, zapobiegania takim krwawieniom u chorych leczonych pochodną tienopirydyny oraz interakcji inhibitorów pompy protonowej z klopidogrelem.
Artykuł zawiera wybrane, istotne dla praktyki klinicznej, informacje i zalecenia dotyczące wykorzystania oznaczeń troponin sercowych, opracowane przez ekspertów Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego.
W artykule przedstawiono zalecenia zawarte w aktualnych wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego i Europejskiego Stowarzyszenia Kardiotorakochirurgii, dotyczące: 1) wykonywania badań obrazowych w celu rozpoznania choroby wieńcowej; 2) wyboru metody rewaskularyzacji w różnych postaciach choroby niedokrwiennej serca oraz w sytuacjach szczególnych, takich jak ostra niewydolność serca w przebiegu świeżego zawału serca, cukrzyca, przewlekła choroba nerek, operacja zastawki serca, zwężenie tętnicy szyjnej, zwężenie tętnicy nerkowej, wczesna i późna niewydolność wszczepionego pomostu, wczesne i późne niepowodzenie PCI; 3) zapobiegania i leczenia migotania przedsionków u chorych poddawanych CABG; 4) aspektów technicznych CABG i PCI, w tym farmakoterapii przeciwzakrzepowej; 5) prewencji wtórnej.
W artykule przedstawiono zalecenia zawarte w aktualnych wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego, dotyczące postępowania diagnostycznego i terapeutycznego u chorych z migotaniem przedsionków, w szczególności: wyboru strategii leczenia, kardiowersji farmakologicznej i elektrycznej, kontroli częstotliwości rytmu komór, metod inwazyjnych, profilaktyki powikłań zakrzepowo-zatorowych.
Artykuł zawiera stanowisko Amerykańskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego dotyczące leczenia skojarzonego nadciśnienia tętniczego. Przedstawiono w nim uzasadnienie dla takiej terapii i wskazania do jej stosowania oraz omówiono różne połączenia leków hipotensyjnych i ich zastosowanie kliniczne.
W Europie liczącej ogółem około 490 milionów mieszkańców przeprowadza się co roku, według przybliżonych szacunków, 7 milionów dużych zabiegów chirurgicznych. Główną przyczyną powikłań okołooperacyjnych i śmierci tych chorych są incydenty sercowe, takie jak zawał serca i zgon sercowy.
U chorych z migotaniem przedsionków obciążonych umiarkowanym lub dużym ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych zaleca się obecnie przewlekłe leczenie doustnym lekiem przeciwkrzepliwym; zwykle jest nim antagonista witaminy K – warfaryna (w Polsce stosuje się także acenokumarol – przyp. red.)
Krwotok podpajęczynówkowy z pękniętego tętniaka stanowi ok. 5% wszystkich udarów mózgu. Występuje z częstością od 2 do nawet 22,5 przypadków na 100 000 populacji rocznie. Mimo rzadszego występowania niż udar niedokrwienny i krwotoczny stanowi bardzo istotny problem kliniczny ze względu na poważne konsekwencje.
W artykule przedstawiono stanowisko amerykańskich towarzystw kardiologicznych dotyczące zapobiegania częstoskurczowi typu torsade de pointes u chorych hospitalizowanych, w tym leki wywołujące i czynniki ryzyka, metody monitorowania QT/QTc oraz postępowanie w przypadku polekowego wydłużenia QT i torsade de pointes.
Duszność jest główną dolegliwością u chorych na zaawansowaną chorobę płuc lub serca. Na przykład 94% chorych na przewlekłą chorobę płuc odczuwa duszność w ostatnim roku życia.
Omdlenie to przemijająca utrata przytomności spowodowana przejściową, uogólnioną hipoperfuzją mózgu, cechująca się szybkim początkiem, krótkim czasem trwania i samoistnym całkowitym ustąpieniem.
W artykule przedstawiono opracowane przez międzynarodową grupę ekspertów zalecenia dotyczące leczenia twardziny układowej, w tym waskulapatii palców rak, tętniczego nadciśnienia płucnego, zmian skórnych, śródmiąższowej choroby płuc, twardzinowego przełomu nerkowego oraz zmian w przewodzie pokarmowym.
W 2009 roku podjęto decyzję o wydaniu jednej celowanej na konkretne zagadnienia aktualizacji zaleceń dotyczących postępowania w zawale serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) i przezskórnych interwencji wieńcowych (PCI).
W niedawno opublikowanych wytycznych European Society of Cardiology (ESC) dotyczących prewencji, rozpoznawania i leczenia infekcyjnego zapalenia wsierdzia (IZW)[1] uznano, że IZW jest chorobą ciągle ulegającą przeobrażeniom, która mimo postępów diagnostyki i terapii jest wciąż bardzo niebezpieczna i stanowi wyzwanie dla lekarzy.
Ponownie podkreślono znaczenie oceny całkowitego ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w aspekcie optymalizacji decyzji dotyczących rozpoczęcia leczenia, jego intensywności oraz celów.
Autorka szczegółowo omawia zalecenia ekspertów amerykańskich towarzystw kardiologicznych dotyczące interpretacji elektrokardiogramu, zawarte w 6-częściowym stanowisku.
W poprzednich wytycznych dotyczących ostrej niewydolności serca (ONS), wydanych przez towarzystwa europejskie i towarzystwa północnoamerykańskie, odmienne było podejście odnoście do istotnych zagadnień, takich jak postępowanie z wolemią oraz stosowanie leków rozszerzających naczynia i leków o dodatnim działaniu inotropowym.
Aby nadążyć za ciągłym dopływem danych naukowych i sprawniej reagować na nowe dane, American College of Cardiology (ACC) i American Heart Association (AHA) opublikowały ostatnio pierwszą wybiórczą aktualizację wytycznych postępowania w niewydolności serca (NS) u dorosłych.